Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

begging statue

5 mythes over het leven van giften

2 reacties

Als medewerker van Athletes in Action praat ik zo af en toe over mijn werk en dan valt een gesprek regelmatig even stil als ik vertel dat ik van giften leef. Ik krijg dan reacties waaruit blijkt dat mijn gesprekspartner een onrealistisch beeld van de situatie heeft. Soms te negatief, soms te rooskleurig.
In deze blog wil ik vijf mythes over het leven van giften ontzenuwen. Uit eigen ervaring.

Mythe 1: Mensen die van giften leven zijn zielig

Elke dag sta ik ‘s ochtends op, hijs mij in mijn afgeleefde kleren, eet mijn kale Brinta, schraap ‘s middags een flintertje halvarine op mijn harde, grijze boterham en struin ‘s avonds de Lidl af op zoek naar afgeprijsde producten van de datum. Als je van giften leeft, ben je namelijk eigenlijk een beetje zielig. Je loopt rond met een torenhoog schuldgevoel, draait elk dubbeltje om en bent je constant bewust van het feit dat je leeft van andermans geld.
Gelukkig kan ik dit scenario (op de Brinta als ontbijt na) als mythe ontzenuwen. Ja, ik leef zuinig, maar nee, ik leef niet overdreven sober en ik ben zeker niet zielig. Als inwoner van Nederland moet ik ook gewoon het minimumloon verdienen en bovendien wordt mijn maandelijkse streefbedrag berekend aan de hand van wat ik nodig heb om redelijk normaal te kunnen leven.
Ook van dat schuldgevoel heb ik weinig last. Hoewel ik enorm dankbaar ben voor iedereen die mij steunt, heb ik niet het gevoel dat ik leef van andermans geld. Of misschien wel, maar dan leeft iedereen van andermans geld. Bent u bakker? U leeft van het geld dat uw klanten voor uw brood betalen. Bent u ambtenaar? U leeft van het geld dat mensen aan de staat geven om te zorgen dat dingen geregeld worden. Bent u bankier? U leeft van het geld van mensen die hun rekening bij u hebben. Niemand voelt zich daar schuldig over, dus waarom ik wel?
Dit brengt me trouwens meteen op het volgende punt.

Mythe 2: Mensen die van giften leven moeten maar een baan zoeken

Er zijn veel mensen die zeggen: “Ja, alles goed en wel, maar een bakker werkt voor zijn geld. Waarom zoek je niet een echte baan?”
Tja, dat klopt: een bakker werkt voor zijn geld. Een bankier ook. Maar waarom zouden mensen die van giften leven dat niet doen? Ik werk 36 uur per week op kantoor en ben daar bezig met het uitvoeren van taken binnen een professionele organisatie die niet anders zijn dan binnen een willekeurige andere professionele organisatie. Ik werk met enige regelmaat tijdens de weekenden en ben ook ‘s avonds soms nog met mijn werk bezig. Ook mensen die met evangelisatie bezig zijn, ook mensen die van giften leven hebben echt werk. Dat ik dat werk toevallig erg leuk vind en het voor mij meer dan een baan is, maakt niet uit.

Mythe 3: Mensen die van giften leven zijn een soort bedelaars

Elke keer om geld vragen, je hand ophouden, bedelbrieven sturen, leuren met je werkzaamheden, dan ben je toch eigenlijk een bedelaar? Ook dat is een mythe. Ik ben geen bedelaar. Zoals ik al zei is mijn werk meer dan een baan. Ik geloof in het werk dat Athletes in Action doet en in de manier waarop wij sport gebruiken om kerken te helpen in contact te komen met jongeren. Dat is uniek in Nederland en ik geloof en zie dat deze aanpak vruchten afwerpt.
Ik ben me er van bewust dat ik onderdeel ben van een bijzondere organisatie, ik heb bijzonder werk. Maar net als iedereen moet ik ook gewoon leven en eten en rondkomen. Daarom nodig ik mensen uit om betrokken te zijn bij mijn werk, bij de organisatie, bij de activiteiten die we doen. Dat is geen bedelen, dat is een vorm van partnerschap. Zoals ik betrokken ben bij evangelisatie, zo zijn mensen die mijn steunen via mij betrokken bij evangelisatie.
Als u een gift overmaakt naar het Rode Kruis wordt daar een dokter voor betaald, die ergens in de wereld aan de slag gaat om mensen te helpen. Hij doet bijzonder werk en donateurs zijn betrokken bij het Rode Kruis. Dat is een mooi, maar het voorrecht van leven van giften is dat mijn ‘partners’ op een heel directe manier betrokken zijn bij mijn werk en het leuke is, dat ik betrokken kan zijn bij mijn partners.

Mythe 4: Mensen die van giften leven zijn steeds met geld bezig

Deze mythe heeft een kern van waarheid. Ik heb deze baan gekozen omdat ik geld niet zo heel belangrijk vind. Het gekke is, dat ik daardoor wel veel met geld bezig ben. Krijg ik genoeg binnen? Moet ik gaan sparen voor een vakantie? Is een kast via Marktplaats niet goedkoper?
Wat ik echter niet verwacht had, is dat ik  door veel met geld bezig te zijn, er ook bewuster mee bezig ben. Ik weet wat er binnenkomt en wat er uitgaat, ik weet waarom ik bepaalde dingen niet koop of wel koop. Ik besef steeds meer dat mijn inkomen een gave van God is. Ik bad ‘geef ons heden ons dagelijks brood’, maar vergat te danken voor mijn maandelijkse inkomen. Mijn geld is een gave van God, net als uw geld een gave van God is. U krijgt het via een werkgever en het economische systeem, ik krijg het ook via mijn werkgever, maar dan via een vriendenkring. Door daar bewust van te zijn, besef ik dat mijn geld, mijn hele bezit, ‘van God is’ en gebruikt moet worden om Hem te dienen. Niet slechts een tiende, maar alles. Een groot deel gebruik ik voor mijn dagelijks leven en dan eer ik God door ervan te genieten. Een deel gebruik ik om te sparen voor de toekomst. Een deel investeer ik zelf in anderen, door op mijn beurt een partner in hún werk te zijn.
Niet alleen ik, maar iedereen kan God eren met zijn bezit. En niet alleen financieel, maar breder: een auto uitlenen voor de kerk, tijd besteden aan een allochtoon gezin, je logeerkamer inzetten om een zendeling een week onderdak te geven.
Het was voor mij onverwacht om dat besef te zien groeien, maar ik vind het een mooie bijwerking.

Mythe 5: Mensen die van giften leven zijn superchristenen

Voordat u nu denkt dat ik mijzelf een beetje zit op te hemelen, het laatste punt. Ik hoop echt van harte dat er nog maar weinig mensen zijn die in deze mythe geloven.
Dit geldt niet alleen voor mensen die van giften leven, maar voor elke zendeling, evangelist, dominee of ‘werker in het Koninkrijk’. Ik zie mezelf als verre van een superchristen. Ik heb soms moeite met God, worstel vaak met mijn geloof, twijfel of ik het nou allemaal wel goed doe. Ik heb al een paar keer genoemd wat voor bijzonder werk ik heb, maar ook ik heb soms moeite met mijn werk, irriteer me aan collega’s of zit chagrijnig achter de computer.
Iedereen die in het Koninkrijk van God werkt is een normaal mens. Mensen die bewust of onbewust het idee geven dat ze superchristen zijn omdat ze superchristelijk werk doen, houden de boel voor de gek. Laat u dus ook niet door hen voor de gek houden… Als er één mythe is die ik door wil prikken is het deze wel. Vooral omdat sommigen deze mythe in stand houden om juist meer geld binnen te krijgen en er nog steeds mensen voor vallen.
Ik word dagelijks omringd door een groep enthousiaste christenen die mij steunen en opbouwen en helpen om te groeien in mijn geloof. Ik heb diep respect voor mensen die hun werk doen te midden van niet-gelovigen, die daar hun christen-zijn vormgeven, die hun normen en waarden vasthouden in bedrijven waar dat niet vanzelfsprekend is. Zelfs als ze een echte baan hebben.

2 thoughts on “5 mythes over het leven van giften

  1. Well said 🙂

  2. Bedankt voor de uitleg, Matthijs. Groet Dave Bouman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *