Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

5 nieuwe mythes over het leven van giften

Een reactie plaatsen

“En moet je dan ook eh… [korte aarzeling] … van giften leven?” Als ik bevestigend antwoord, begint de ander bedachtzaam te knikken. “En eh…, lukt dat een beetje?”

In een eerdere blogpost schreef ik al over 5 mythes over het leven van giften, die ik in mijn werk voor Athletes in Action steeds weer tegenkom. Er zijn er echter meer en daarom nu: 5 nieuwe mythes over het leven van giften.

Mythe 1: Dan durf je niks meer te kopen

“Als ik van giften zou leven, durf ik niets meer te kopen. Stel je voor dat iemand je ziet terwijl je net dure kleren shopt…”

Het principe ‘wie betaalt, bepaalt’ geldt gelukkig niet voor mensen die van giften leven. Ja, ik ben bewust bezig met mijn geld en ik vind het belangrijk daar tot op zekere hoogte verantwoording van af te kunnen leggen. Mensen die misbruik maken van giften moeten tot de orde geroepen worden. Maar nee, ik voel me niet gehinderd door het idee dat ik geld van anderen uit zou geven.

Mensen geven giften om persoonlijk te investeren in het werk dat iemand doet. Dat gebeurt omdat ze het werk belangrijk vinden, niet omdat die persoon hun geld ‘waard’ zou zijn. Ik voel me dan ook verantwoordelijk om goed mijn werk te doen, niet om in mijn persoonlijke keuzes verwachtingen van anderen te weerspiegelen.

Mythe 2: Dan kom je altijd tekort

Deze mythe hangt sterk samen met de vorige. Het punt is namelijk dat er giftgevers én -ontvangers zijn, die dat wel zo voelen. De mythe van ‘andermans geld uitgeven’ leidt dan tot een drang om maar zo min mogelijk te vragen en proberen zo karig mogelijk te leven. Dat is nergens voor nodig, ten diepste is dat een keuze. Een keuze die het gevolg kan zijn van schaamte, druk of een soort van opofferingsdrang. Of het werk kost zoveel tijd dat het niet lukt om de vriendenkring op te bouwen. Of we nemen geen voorziening voor onverwachte kosten op en moeten daarom brieven uitsturen als de auto kapot gaat. Ten diepste allemaal keuzes. Soms wordt dat nog versterkt door een soort armoede-ideaal, waarin mensen die in armoede leven voor God als extra geestelijk worden gezien. Het is echt niet altijd makkelijk om van giften te leven, maar altijd tekort komen, is vaak vooral het gevolg van verkeerde keuzes.

Mythe 3: Dan heb je extra veel gebed nodig

We bidden in de kerk voor onze zendelingen, dat ze goed hun werk kunnen doen en een licht zullen zijn in hun omgeving. Prachtig, blijven doen, mensen in evangelisatie of zending hebben ook echt gebed nodig, omdat ze vaak in de frontlinie werken. Tegelijkertijd is dat ook precies wat me ongemakkelijk maakt. Want hoe zit het met al die andere mensen die geen officiële zendeling zijn, maar ook in de frontlinie werken? Volgens mij staat namelijk iedere christen in de frontlinie. Mensen die in hun werk psychologische problemen aanpakken, verantwoord proberen te ondernemen, branden moeten blussen of christen proberen te zijn in een omgeving die draait om winst maken. Voor hen bidden we nooit (behalve op de biddag voor gewas en arbeid, als je geluk hebt).

Ja, mensen die van giften leven hebben veel gebed nodig, maar laten we vooral oog houden voor de inspanningen van al die anderen die hun christen-zijn vormgeven in hun leven.

Mythe 4: Dan ben je een ‘goed doel’

Help mij, want ik heb geld nodig. Zoals ik al eerder vertelde, is dat niet hoe ik mijn vriendenkring wil zien. Ik hoop dat ik geen goed doel ben, maar dat mensen mijn werk goed werk vinden. Door mij te steunen dragen ze daaraan bij. Ik hoop dan ook niet dat mensen geven omdat ze medelijden hebben of zich ongemakkelijk voelen voor het feit dat ik geld nodig heb.

Van giften leven maakt dat ik me bewuster ben van mijn afhankelijkheid van God. Maar ook hier ben ik in feite niet meer afhankelijk van God dan iemand anders.

Mythe 5: Ik zou dat nooit kunnen

Jawel, je kunt het wel. Ik geloof dat iedereen het in zich heeft om ‘zo te kunnen leven’. Ik geloof dat, omdat ik zie wat het mij brengt.

Leven van giften maakt me bewuster van het feit dat ik afhankelijk ben van God. Het maakt me bewuster van het feit dat ik elke maand geld binnen krijg en daarvan kan leven en zelfs als ik krap zit ik gewoon nog overleef. Het maakt me dankbaar voor de dingen die ik heb en geeft me vertrouwen voor de toekomst. (En ja, ik ben ook heus wel eens chagrijnig vanwege de dingen die ik niet kan betalen.) Het maakt me bewust van het feit dat alles wat ik heb, ten dienste kan staan van God en dat ik daarom samen met Hem wil kijken naar wat ik uitgeef en hoe ik met mijn spullen omga.

Als jij beseft dat je geld krijgt van iemand die daarmee investeert in jouw werk en jouw kunnen; als je beseft dat je afhankelijk bent van God en Hij je daarom wil leiden, ook in je uitgavenpatroon; als je dankbaar kan zijn voor het feit dat je leeft en rond kunt komen en nog geld over hebt om leuke dingen te doen, dan leef je eigenlijk al van giften. Het is niet alleen een manier van leven, maar ook een manier van denken. En die manier van denken is voor iedereen.

 

(Fotocredit: Sociale Europe, creative commons)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *