Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Brief aan Jezus

Een reactie plaatsen

Beste Jezus,

Het leek me een goed idee om je eens een brief te schrijven. Ik ben meer van het schrijven dan van het praten, dus na al dat bidden sprak dit me wel aan. Om te beginnen: Ik ga ervan uit dat je het niet erg vindt als ik je met je aanspreek. Ik weet dat je machtig en verheven bent en juist daarom maakt de je-vorm ons contact persoonlijker. Voor mijn eigen gevoel dan natuurlijk, het schijnt dat jij je altijd persoonlijk bij me betrokken voelt. En dat is ook een beetje het onderwerp van deze brief: onze relatie. Ik zal maar met de deur in huis vallen: Ik weet niet helemaal hoe dat moet.

Van de mensen die je een beetje kennen hoor ik dat het belangrijk is en dat je veel te bieden hebt. Dat geloof ik ook wel. Je zegt zelf dat je ons (als mensen die in je geloven) je vrienden noemt. Maar het gekke is: In de boeken van je volgelingen komt dat niet zo terug. Je leest er weinig over hoe zij dat deden. Een aantal kenden je nog persoonlijk, dus misschien was het voor hen te vanzelfsprekend en schrijven ze er daarom niet over. Ze verkondigen jouw boodschap, maar vertellen er vaak niet bij hoe dat nou werkt, vriend van Jezus zijn.

In eerste instantie dacht ik dat het vooral draaide om gevoel, ik moest dingen voelen. Ik bedenk me nu dat dat eigenlijk heel onnatuurlijk is. Als ik bij vrienden ben, voel ik ook niet altijd allerlei diepe vormen van dankbaarheid, connectie en liefde. Meestal voel ik me gewoon op mijn gemak en kletsen we wat. Dat kunnen wij toch ook? Rondhangen, chillen, biertje, pizza, praten. Dat lijkt me relaxed. Je ging tenslotte zelf ook regelmatig naar feesten en etentjes.

Het is ook overweldigend dat je zoveel tegelijk bent: mens, God, vriend, herder, rechter, bevrijder. Het ene moment ga je als goede herder achter je verloren lammetje aan, het andere moment scheid je als rechter de bokken van de schapen. Ik heb de neiging je verschillend te benaderen als je een van die verschillende petten op hebt. Terwijl je toch steeds dezelfde persoon bent.

Dus is voor mij de grote vraag: hoe gaan we dat nou doen, die persoonlijke relatie? Ik ken je ondertussen een beetje en volgens mij hebben we goed contact, maar wat mij betreft mag het wel een laagje dieper. Zie deze brief dan ook als een uitnodiging. Een relatie moet nu eenmaal van twee kanten komen en jij bent daar heel wat beter in dan ik. Voel je dus vrij om dichterbij te komen. Ik heb zo het idee dat het dan voor ons beiden interessanter wordt.

Zo komen we aan het einde van deze brief. Ik ben blij je hierover te kunnen schrijven. Ik ga ervan uit dat je deze brief leest, net zoals je me hoort als ik bid. Naast dat je redder en zo bent, ben je ook gewoon een inspirerend persoon. Ze zeggen dat een mens gaat lijken op degenen met wie hij omgaat. Des te beter om meer contact te hebben! Het lijkt me tof om meer met je om te gaan.

Hartelijke groeten,

Matthijs

 

(Fotocredit: Mary Crandall, creative commons)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *