Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

4 gebieden waarop christenen te bang zijn (deel 2)

Een reactie plaatsen

Ik zat vroeger op een koor. Ik heb vrij weinig muzikaal gevoel en mensen die wel eens naast me in de kerk hebben gezeten zullen bij deze mededeling misschien een wenkbrauw optrekken. Het is waar: ik heb een poos op een koor gezeten en ik vond het leuk. We zongen echter één lied waar ik het tekstueel niet helemaal mee eens was. Bij dat lied bewoog ik mijn mond, maar maakte ik geen geluid. Dan was in ieder geval voor mezelf duidelijk dat ik er niet mee eens was! Na een optreden kregen we vaak applaus. Als mensen dan klapten lachte ik schaapachtig en sloeg even mijn ogen ten hemel. Ik wilde aangeven dat ik het allemaal niet zelf gedaan had, maar God. Ik stelde niet zoveel voor, het ging allemaal om God.

Deze twee gedragingen van mij in het koor (ik was trouwens tenor, mocht je nieuwsgierig zijn), zijn een milde vorm van angst op de twee gebieden die vandaag aan bod komen. Vorige week schreef ik over twee andere gebieden waarop christenen te bang zijn: angst voor verlies van het heil en angst voor besmetting met de wereld. Vandaag deel 2: angst voor impliciete instemming en angst voor te kleine genade. (Een tenor is trouwens de hoge mannenstem, mocht je het willen weten.)

3. Angst voor impliciete instemming

Je komt het in het groot en in het klein tegen: christenen die bang zijn dat ergens zijn, of met iemand praten, betekent dat anderen denken dat ze instemmen met wat er gebeurt. In het klein is het iemand die naar een film gaat die ‘eigenlijk niet kan’ en voelt of hij zich moet verantwoorden voor dit uitje met zijn vrienden. In het groot is het iemand die niet bij het huwelijk van haar dochter wil zijn, omdat ze met een vrouw trouwt. Ze wil graag, maar stel je voor dat men denkt dat ze het goedkeurt.

Christenen zijn geroepen om relaties te hebben. En als we naar Jezus kijken, zien we dat hij zich ook niet zo druk maakte om hoe hij overkwam. Hij eet met ‘zondaars’, maar ook met de Farizeeën die hij zo vaak op de korrel heeft. Relaties bouwen, mensen opzoeken, ergens zijn, er zijn. Het zijn uitingen van de liefde die we voor anderen hebben. De vraag of je het ergens mee eens bent maakt dan niet zoveel uit. Deze angst komt door druk van anderen; we nemen elkaar maar al te graag de maat.

4. Angst voor te kleine genade

“Wij zijn slecht, God is goed en dat is de enige reden dat hij van ons houdt.” Vaak maken we God groter door de mens kleiner te maken. Het lijkt of Gods genade groeit als we de mens zo nietig en onwaardig mogelijk verklaren. Met als gevolg dat mensen vooral heel vaak te horen dat ze maar weinig voorstellen. Op het gegeven moment slaat het ook om: we zijn bang dat als we de goede dingen in mensen benadrukken we Gods genade kleiner maken.

Een evangelie waarbij de mens klein gepraat wordt omdat we bang zijn dat de genade anders te klein wordt, is echter geen goed nieuws meer. Het goede nieuws is inderdaad dat God ondanks onze slechte kanten van ons houdt. Maar het goede nieuws is ook dat Gods Koninkrijk een plek van ontplooiing, bevestiging, groei en herstel is. Een plek waar mensen gewaardeerd worden om wie ze zijn en wat ze in zich hebben. Angst voor te kleine genade verstikt dit goede nieuws.

 

Ik ken deze angsten ook. Ze zijn vaak onbewust. We zouden het namelijk niet zo hardop zeggen. Als gevolg van angst worden christenen (inclusief mijzelf) soms control freaks. Angst moet namelijk geweerd worden en daar is zekerheid voor nodig. Om zekerheid te hebben moeten dingen aangewezen en gemeten worden. Moeten dingen gecontroleerd worden. Wordt gedrag en denken van mensen onder de loep gelegd en veroordeeld.

Angst staat vaak tussen mij en Jezus in. Het verstoort relaties. Relaties tussen mensen onderling en de relatie met Jezus. Volgende week is het Goede Vrijdag. Als je gelooft dat Jezus voor je zonden is gestorven, geloof dan ook dat Jezus voor je angst is gestorven, voor je gevoel van veroordeling of niet-goed-genoeg. Voor je heil, voor het feit dat Hij je vasthoudt, voor jouw relatie met Hem. Het is één pakket. Eerste Paasdag valt op 5 april. Al is het een maand voor 5 mei, ik zou je willen zeggen: vier je vrijheid.

 

(Fotocredit: Antoine Robiez, creative commons)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *