Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Waarom het gebed om dagelijks brood een mijnenveld is (en hoe ik daar mijn weg in zoek) (Onze Vader #7)

Een reactie plaatsen

Deze regel uit het Onze Vader gaat over Gods zorg voor ons. Het idee dat ik over Gods zorg moet schrijven, geeft me het gevoel een mijnenveld binnen te lopen. Want wat moet ik zeggen? God zorgt. Helemaal mee eens. Ik geloof in de basis dat God voor zijn schepping en voor de mensheid zorgt. Maar, komt het verweer, hoe zit het dan met mijn problemen/mijn buurman die het leven niet aankan/onze geldzorgen/de kindertjes in Afrika?

Halve antwoorden

Is de gedachte dat God zorgt niet naïef? Helemaal mee eens. In de praktijk lijkt God vooral de blanke westerling van zijn zogenaamde beenlengteverschil af te helpen, dan de Syrische vluchteling van zijn oorlogstrauma’s. De andere kant roept dan: Maar daar zijn wij mensen voor. Schrijf je zelf niet steeds dat God zijn plan uitvoert door mensen? Wij zijn Gods zorg voor de ander. Wij moeten aan de slag. Ook helemaal waar. Wij zijn Gods plan voor deze wereld en er is geen plan B (dit is een citaat, maar ik weet niet meer van wie). Maar het is ook wel wat makkelijk, want God kan veel beter ingrijpen dan wij.

En zo zit het gesprek al snel gevangen tussen de naïeveling en de cynicus, die allebei maar halve antwoorden hebben. Halve antwoorden die allebei misschien waar zijn, maar moeilijk combineren tot een bevredigend geheel. Het is de spanning in het geloof die ik vaak tegenkom.

Het is een vraag

Geef ons vandaag het brood dat we nodig hebben. Wat uiteindelijk blijft hangen als ik hierover nadenk is het feit dat het een vraag is. Het idee dat God zorgt en het mijnenveld dat het oproept, blokkeert mijn zicht op het feit dat dit een gebed is. Jezus leert ons hier niet dat we nooit tekort zullen komen, dat we elke dag ons brood zullen hebben. Er zijn genoeg andere uitspraken van hem waarin Hij anders laat horen.

Jezus leert ons hier: Verwacht het van God. Je dagelijks brood, je leven, kijk naar God. Rikkert Zuiderveld schreef in een van zijn gedichten: “Geef ons heden ons dagelijks brood, en een voor in de vriezer graag.” Het is vaak andersom: we hebben brood in de vriezer en kijken daarom niet meer naar God.

Het Onze Vader zegt: Verwacht het van God. Niet van je werkgever, niet van je supermarkt, niet van je vermogen om vermogen te vergaren. Gebruik dat allemaal om je dagelijks brood te kunnen eten, maar besef dat het van God komt. Ik weet dat ik hiermee weer een nieuw mijnenveld betreed. Wat als je het wel van God verwacht en Hij het niet geeft? Daarmee los je het probleem toch niet op? Nee, zeker niet. En ik heb ook geen antwoorden. Wel heb ik dat gebed, die opdracht. Het gebed om dagelijks brood. Dat gebed wordt zo, ook als het brood voor de rest van de week al op de plank ligt, een belijdenis: U bent God, en wij verwachten het van U.

 

Dit is deel 7 in een serie blogs over het Onze Vader. Geen Bijbelstudie, achtergrondzoektocht, bronnenanalyse, verklaringen of uitleggingen. Wel: het Onze Vader voor mezelf dichterbij brengen door gewoon wat gedachten bij de verzen aan te laten haken. De andere delen: Onze Vader in de hemel. Laat Uw naam geheiligd worden. Laat Uw Koninkrijk komen en laat uw wil gedaan worden, op aarde zoals in de hemel. Geef ons vandaag het brood dat we nodig hebben. Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij hebben vergeven wie ons iets schuldig was. Breng ons niet in beproeving, maar red ons uit de greep van het kwaad. Want aan u behoort het koningschap, de macht en de majesteit tot in eeuwigheid. Amen.

Fotocredit: Olenka Kotyk, via unsplash.com)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *