Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Waarom ik niet over dinoplaatjes wilde schrijven (en het nu toch doe)

3 reacties

Dinoplaatjes. Ik had besloten om in geen miljoen jaar over zulke dingen te schrijven. En dan bedoel ik over de reactie van sommige christenen. En over de reactie daarop van sommige andere christenen en niet-christenen. En over hoe dat dan heen en weer gaat en iedereen van zichzelf denkt: ‘Dat heb ik goed gezegd! Ik heb die andere gekkies eens laten weten hoe het zit.’ Nee dus. Heb ik geen zin in. Omdat het discussies zijn die steeds weer terugkomen en omdat het discussies zijn waar totaal geen beweging in zit.

Letterlijk

Ik heb er niet zoveel moeite mee dat er mensen zijn die Genesis 1 letterlijk nemen en geloven dat God de wereld in zes dagen uit het niets tevoorschijn geroepen heeft. Ik zie dat zelf anders en geloof dat Genesis 1 niet een letterlijk verslag is van wat er gebeurde aan het begin van de tijd. Het is een belangrijk verhaal en daarvoor hoef ik het niet letterlijk te nemen. Maar prima als je dat anders ziet.

Ik geloof niet dat je wetenschap en Bijbel tegenover elkaar hoeft te zetten om uit die twee te kiezen, maar als je wel wilt kiezen, prima. Ga je gang. We kunnen het erover hebben en dat kan een (al dan niet) leuk gesprek opleveren, maar dat is het dan wel weer. Ik schrijf er af en toe over omdat ik het belangrijk vind dat mensen beseffen dat er verschillende meningen mogelijk zijn.

Maatstaf

Waar ik wel moeite mee heb zijn mensen die Genesis 1 letterlijk nemen en dat als maatstaf nemen voor wie wel en niet ‘goed’ gelooft. Daar zij we namelijk nogal goed in. Het geloof van anderen de maat nemen en dan het liefst op basis van een klein stukje van de Bijbel. Die neiging probeer ik ook regelmatig te onderdrukken.

We willen weten of je Genesis 1 letterlijk neemt. Of je de juiste kijk op Openbaringen hebt. Of je weet of en wanneer de doop met de Heilige Geest plaatsvindt. Of je in tongen spreekt. Of je fanatiek genoeg achter Israël staat. Om het woord kinderdoop maar even niet te laten vallen. Of zondagsheiliging. Als je niet in mijn straatje gelooft, ben je geen echte christen.

Ik had besloten om niet over dinoplaatjes te schrijven, omdat het wat mij betreft niet over de kern gaat. Het zijn randverschijnselen, net als al die andere dingen hierboven. Niet dat het onbelangrijke dingen zijn, zeker niet. Maar die randverschijnselen als maatstaf nemen voor wie goed genoeg gelooft, is hetzelfde als mensen uitsluiten van de ANWB omdat je de kleur van hun auto niet mooi genoeg vindt.

Niet aan de orde

Jezus is de kern. Jezus is degene om wie ons geloof draait. Als er iets of iemand de maatstaf zou zijn voor wie goed genoeg is, is het Jezus wel. Het gekke is dat Jezus daar zelf niet zo’n zin in heeft. Of eigenlijk: De vraag of we goed genoeg zijn is bij hem niet aan de orde. Jezus roept op tot bekering en tot Hem volgen. Door zijn sterven en opstaan blaast Hij de goed-genoeg-vraag van tafel.

Jezus zegt rake dingen over elkaar de maat nemen. Over kijken of de ander goed genoeg is. Over menselijke tradities opblazen tot wetten. Over liefde en het belangrijkste gebod (dat zijn er namelijk twee). Over anderen zware lasten opleggen. Over voor wie het Koninkrijk van God is. Over onderdeel zijn van één lichaam.

Spaar dinoplaatjes, spaar geen dinoplaatjes, aanvaard de wetenschap, verwerp de wetenschap. Verdedig je overtuigingen met overgave en maak websites over wat je gelooft. Maar als je claimt een volgeling van Jezus te zijn, volg Hem dan ook in wat Hij zegt over liefde, eenheid en samen één lichaam zijn.

3 thoughts on “Waarom ik niet over dinoplaatjes wilde schrijven (en het nu toch doe)

  1. Mooi gesproken, Matthijs!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *