Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

open minded church sign

Een hoer in de kerk

5 reacties

Het was een kleine, traditionele kerk ergens in het zuiden van het land. De kerk kromp en de leden vroegen zich af wat ze konden doen om het tij te keren. Een van de vragen die aan bod kwam: Wil je als kerk wel groeien? Wil je openstaan voor nieuwe mensen, nieuwe bezoekers en wil je eigenlijk wel echt open zijn? Kunnen mensen zomaar binnenlopen en voelen ze zich dan welkom? De vraag werd scherp gesteld: Wat doe je als een hoertje je kerk binnen komt lopen? De kerk was daar nog niet zo één-twee-drie over uit. Ik maakte dit proces als puber van een afstandje mee en ook op mij maakte die vraag destijds diepe indruk.

Is er een plek in de kerk?

Een hoer. In je kerk! Het begrip hoer was voor mij iets (en eigenlijk is het dat nog steeds) dat onderdeel was van een totaal andere wereld. Eigenlijk kende ik ze alleen vanuit de Bijbel, als ze verspieders onderdak gaven of als Jezus’ voeten werden gewassen. Het gekke is dat ik hoeren alleen kende in de context van ‘Jezus at met hoeren en tollenaars’ en me toch afvroeg of er in de kerk wel een plek is voor ‘zulk soort mensen’.

Het is niet dat ik die kerk belachelijk maak, omdat ze moeite hadden met die vraag. Ik herken het namelijk ook in mezelf. Ook voor mij schuurt die vraag. Ik hoef er niet lang over na te denken, het antwoord is voor mij duidelijk. Ja, de kerk is bij uitstek een plek voor ‘zulk soort mensen’. Maar in de praktijk vind ik het zelf ook frustrerend moeilijk om niet te oordelen en open te staan voor mensen die vaak met de nek worden aangekeken.

In de praktijk

De vraag van de hoer in de kerk symboliseert voor mij het vraagstuk dat me zo fascineert: hoe kan het dat we de ene God belijden, maar in de praktijk een ander Godsbeeld uitdragen? We willen allemaal Jezus volgen, maar Jezus in praktijk brengen lukt maar moeilijk. Vanuit hoe ik God ken, moet ik anderen aanvaarden in liefde, kán ik ook iedereen aanvaarden in liefde. Toch heb ik vaak eerder veroordeling klaar.

Ik heb groot respect voor een groep vrouwen die binnenkort naar de Wallen gaan om daar vrouwen te bemoedigen. Ik heb groot respect voor een groep collega’s die wekelijks gaat voetballen in een tbs-kliniek. Ze weten dat ze daar relaties bouwen met moordenaars en kinderverkrachters, maar proberen steeds weer open te staan voor wie de ander is, zonder te oordelen. Soms lijkt het of iedereen om me heen goed is in het hoeren-en-zondaars-gebeuren, behalve ik.

Vraag: Herken je dit? Wat kunnen we praktisch doen om anderen te aanvaarden in liefde?

 

(Fotocredit: adam, creative commons)

5 thoughts on “Een hoer in de kerk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.