Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Wat ik op het filmfestival leerde over oordelen

Een reactie plaatsen

Het International Film Festival Rotterdam heeft elk jaar een zijtak in Groningen, in de volksmond IFFRiG genaamd, waar een selectie van de film uit Rotterdam draait. Dat was vorige week. Het is een bonte mix arthousefilms, variërend van bekende regisseurs tot obscure onbegrijpelijke projecten van een Venezolaanse kunstenaar. Op het IFFRiG sprak ik een man van middelbare leeftijd, die eruitzag of hij al een paar dagen films had zitten kijken zonder te slapen of zich te verkleden. Hij begon tegen mij aan te praten, omdat ik nu eenmaal vrijwilliger was en achter de infobalie zat. Het was echter een interessant verhaal.

Inkadering of onderdompeling

Hij vertelde dat hij al decennia naar dit soort festivals ging, maar het nu minder leuk was. ‘Tegenwoordig’, zo zei hij, ‘is het allemaal ingekaderd. Je gaat naar een film, zit daar van het begin tot eind, plaatst het in een categorie, vindt er wat van en dan ga je naar een andere film.’ Vroeger, vroeger was dat anders, volgens deze man. ‘Ik ben op festivals geweest waar je dan halverwege de film uitliep en dan een andere zaal binnenliep om daar de tweede helft van een compleet andere film te bekijken.’ Ik kon me niet helemaal indenken waarom het leuk was om twee halve films te zien, maar zijn uitleg fascineerde me. [Lees verder]

Deze week is mijn blog te vinden op de site van Navigators, waar ik vaste blogger ben. Klik door om meer te lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *