Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Ik wil niet meer twijfelen, maar ook niet meer geloven zoals ik deed

13 reacties

Het is een kleine trend aan het worden. (Of misschien is het al langer een trend, maar ben ik zoals meestal een late aanhaker.) Ik hoor en lees en zie het in ieder geval steeds vaker: christenen die aangeven dat ze diepgaand twijfelen. Dat ze bezig zijn van hun, of van een, geloof te vallen. Ze trekken het niet meer, ze weten het niet meer, het lukt gewoon niet meer zo om te geloven zoals ze geloofden. Zo ook ik. Een paar jaar geleden ben ik na een geloofscrisis met deze site begonnen. Nu geloof ik dat ik weer aan het twijfelen ben. Dat ook ik bezig ben van een geloof te vallen. Of misschien is het niet een nieuwe periode, maar deel van dezelfde reis.

Bizar

Een paar weken geleden schreef ik voor mezelf:

“Ik kan opeens heel sterk het gevoel hebben dat het nergens op slaat. Dat heb ik tijdens het bidden, zingen, in een kerkdienst. Dan neem ik in mijn hoofd wat afstand en denk: Dit is toch eigenlijk te raar voor woorden? Ik zit hier in een kamer hardop te praten met iemand die ik niet zie. Dan zie ik mezelf zitten en voelt het vooral heel logisch dat er niets zou zijn. Een God in de hemel, een kind dat dan een zoon is van die God en levend wordt nadat hij dood is geweest. Het idee dat die God je hoort als je bidt. Te bizar voor woorden!

Ik worstel met deze twijfels. Met de vraag: Dat kan toch niet allemaal echt zo zijn? Ik spreek ze niet uit omdat ik bang ben dat als ik ze hardop uitspreek, ze groter worden en substantie krijgen en ik besef dat ik het inderdaad allemaal niet meer geloof.”

Van vlucht naar pelgrimstocht

Uiteindelijk ben ik tot de conclusie gekomen dat ik mijn geloof niet langer alleen met mijn hoofd overeind kan houden. En zo wordt mijn twijfel, zoals bij velen, vooral een zoektocht. Dat zie ik namelijk ook. Het gaat niet alleen om mensen die twijfel als levensstijl hebben. Onder het motto ‘Als je iets gevonden hebt, heb je niet goed gezocht’. Dat is de twijfel van de postmoderne mens. Echte twijfel is niet leuk en hip, zoals Alain Verheij goed verwoordde.

Ik zie mensen die op zoek zijn naar een dieper, puurder, echter geloof, zonder ballast of franje. Dat verlangen is ook mijn verlangen. Ook ik twijfel, omdat ik God wil vinden. Een vlucht van wat ik niet (meer) wil en kan geloven verandert in een pelgrimstocht naar een hernieuwd contact met God. Mijn ‘dit kan toch eigenlijk allemaal niet’ komt voort uit een geloof dat nog niet de Kern raakt. En daarom neem ik mijn twijfels serieus. Ik wil namelijk niet meer geloven, ik wil met Jezus optrekken.

 

(Fotocredit: DeathtoStockphoto.com)

13 thoughts on “Ik wil niet meer twijfelen, maar ook niet meer geloven zoals ik deed

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.