Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

see hear speak no evil

Ik wil heel graag ‘niet lastig’ zijn

Een reactie plaatsen

Ik ontdekte dat bedrijven verplicht zijn inzicht te geven in de persoonlijke gegevens die ze van jou in hun databank opslaan. Om het eens te proberen heb ik ze bij een aantal bedrijven opgevraagd. Een paar dagen nadat ik de brieven op de bus had gedaan werd ik gebeld door het hoofdkantoor van mijn opticien. Een medewerker legde me uit welke gegevens ze van mij vastlegden en wat ze er wel en niet mee deden. Ik voelde me tijdens dat gesprek zwaar ongemakkelijk.

Ik voelde me een soort van betrapt: een beetje stoere brieven sturen naar anonieme hoofdkantoren en dan gebeld worden door iemand die de tijd moet nemen om mij mijn persoonlijke gegevens uit te leggen. Weet je wat het was? Ik voelde me ‘lastig’. En ik ben heel graag ‘niet lastig’.

Geaccepteerd willen worden

Ik heb al eerder een keer geschreven dat ik me vaak gedoogd voel(de), in plaats van geliefd. Ik dacht dat als ik niet teveel opviel ik gedoogd zou worden en niet afgewezen. Een van de gevolgen daarvan is dat ik het moeilijk vind om lastig te zijn. Ik voel me namelijk snel lastig, vanuit onzekerheid of minderwaardigheidsgevoelens. Het hangt samen met een verlangen om geaccepteerd te willen worden. Als je lastig bent, word je eerder afgewezen, is het gevoel.

Mensen met angst voor afwijzing hebben veel tactieken opgebouwd om dat tegen te gaan. Ze kunnen geen nee zeggen, offeren zichzelf op, cijferen zichzelf weg, hengelen naar bevestiging of manipuleren in plaats van vragen.

Ruimte voor wie je bent

Vaak als ik mezelf ‘lastig’ vind, komt dat omdat ik het idee heb dat er geen ruimte is voor wie ik ben. Ik vind anderen belangrijker, of denk dat ik ergens niet op mijn plek ben. Soms komt dat idee door wat iemand zegt of doet, vaker vooral vanuit mijn eigen onzekerheid. Ik heb geleerd en moet steeds weer leren om tegen die gevoelens in te gaan. Om ruimte te maken voor wie ik ben.

Ik weet dat er veel meer mensen zijn die zich lastig voelen, vanuit diezelfde gevoelens. Tegen hen zeg ik wat ik vaak ook tegen mezelf zeg: Je mag er zijn. Je mag de gevoelens, behoeften, problemen hebben die je hebt. Ze zijn net zoveel waard als die van ieder ander. En als je gelooft in God: God ziet je staan. God is bevooroordeeld en vindt je fantastisch.

Er is ruimte voor wie je bent, maar vaak moet je die ruimte zelf maken. Hoe kun je dat doen?

  • Erken je gevoelens. Ik stopte vaak gevoelens weg, omdat ik wist dat ze overtrokken of niet reëel waren. Dat werkt niet. Erken je gevoelens, geef er aandacht aan en onderzoek ze. Als je niet terecht zijn, kun je ze altijd nog aan de kant schuiven. Dat gaat dan trouwens ook makkelijker.
  • Creëer ruimte voor jezelf. Het is de clichétip: leer nee te zeggen. Wat mij hielp was beginnen bij de mensen die ik het meest vertrouwde. In eerste instantie God. Toen Hij mij niet in de steek liet als ik ruimte vroeg voor mijn gevoelens, probeerde ik het bij mijn vrouw, vervolgens bij collega’s die ik vertrouwde.
  • Besef dat je altijd ergens nee tegen zegt. Ja zeggen tegen een ander kan betekenen dat je nee zegt tegen jezelf. Ja zeggen tegen een opdracht die je niet ligt, betekent nee zeggen tegen taken waar je wel goed in bent. Dit kun je dus ook omdraaien: zeg voluit ja tegen de taken waar je goed in bent en het wordt makkelijker nee te zeggen tegen die andere opdracht.
  • Omarm je ongemak. Het zal altijd ongemakkelijk zijn om iets te doen wat tegen je angst ingaat. Prima. Erken ook je ongemak daarin, kijk er eens een tijdje naar en omarm het. Ongemak betekent dat je stappen zet, dat je groeit. Soms moet je lastig zijn om ruimte te maken.

 

Voel jij je snel lastig? Waar komt dat vandaan? Wat is jouw tip?

 

(Fotocredit: Jean-François Chénier, creative commons)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *