Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Condemnation notice

Je bent niet je fouten

Een reactie plaatsen

Ik schiet vaak tekort. Ik val vaak terug. Ik ga vaak verkeerd. En vaak geeft dat een groot schuldgevoel. Ik voel me stom en veroordeel mezelf omdat ik niet ben wie ik wil zijn. Herkenbaar?

In de kerk hadden we een dienst over justice (het is tenslotte een Engelstalige kerk). Ik voelde me steeds ongemakkelijker. Gerechtigheid is een thema dat me raakt, omdat ik een groot rechtvaardigheidsgevoel heb. Tegelijkertijd ben ik iemand die eigenlijk niet teveel op wil vallen en het eng vindt conflicten aan te gaan. Gevolg: ik voel me geraakt door onrecht, maar doe te weinig. Ik vond dat ik tekortschoot en voelde me schuldig en waardeloos. Ik had het idee dat God bijzonder ontevreden met me was, eigenlijk net zo ontevreden als ik met mezelf was.

Toen ik daar later met iemand over doorpraatte, zei ze iets dat me volledig op de kop zette: “Waarom zou je je zo voelen als je tekortschiet? Is dat niet precies waar Jezus voor is gestorven?”

Geen veroordeling

Het voelde alsof een emmer kwartjes viel. Opeens begreep ik die tekst die ik zo vaak had gelezen: Er is geen veroordeling voor wie in Jezus is. Het was simpelweg nog nooit tot me doorgedrongen. Door de dood van Jezus is de link tussen zonde, tekortschieten, falen enerzijds en veroordeling anderzijds verbroken. Ik stond perplex. Ik ben niet minderwaardig als ik tekortschiet, ik hoef me niet schuldig te voelen als ik terugval, ik ben niet stom als ik verkeerd ga. Er is geen veroordeling.

Voor velen zal dit al gesneden koek zijn (gelukkig!), maar voor mij was het een openbaring. ‘Er is geen veroordeling’ betekent dat er geen schaamte hoeft te zijn, geen schuldgevoel, geen afstand tot God of andere mensen. Natuurlijk voel ik me rot als ik faal, of schaam ik me als ik iets verkeerds gedaan heb. Maar het raakt me niet in mijn persoon, in wie ik ben. Het betekent geen verslechtering in mijn relatie met God. Het is geen onderdeel van mijn identiteit.

Vrijer leven

Dat was uiteindelijk het kwartje dat viel: ik ben niet mijn fouten. Doordat die link tussen tekortschieten en veroordeling ook in mijn hoofd verbroken is, kan ik vrijer leven. Het is niet meer een alles verlammende mislukking van wie ik ben. Doordat ik die afstand kan nemen zijn de obstakels minder massief. Falen is dan iets wat aanleiding is tot groei, zonde iets dat aanzet tot heiliging, tekortschieten iets dat leidt tot ontwikkeling. Een verdieping van de relatie met God.

Mocht je dus net zo in elkaar zitten als ik op dit gebied een aantal tips:

  • Ga meteen naar God met je gevoelens van schuld, schaamte of mislukking. Bedenk dat je niet je fouten bent en God je daar al helemaal niet op beoordeeld of veroordeeld. Zoek in de Bijbel teksten over Gods liefde.
  • Doe een stap terug, adem diep en kijk van een afstandje naar wat er gebeurd is. Is het wel zo erg? Als je de (zelf)veroordeling schrapt, wat is dan eigenlijk de kern? Wat voel je? Erken dat en kijk vervolgens of het wel reëel is.
  • Bedenk hoe dit een aanleiding kan zijn tot groei, heiliging of ontwikkeling. Kijk hoe je kunt leren van je fouten. Krabbel op en ga door, je wordt hier sterker van. Jij bent niet je fouten.

 

(Fotocredit: Karl Frankowski, creative commons)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *