Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Hoe Jezus in twee woorden God framet in het kader van relaties (Onze Vader #1)

4 reacties

Als kind probeerde ik soms het Onze Vader zo snel mogelijk op te zeggen. Als de preek lang duurde, kon ik dankzij mijn nieuwe horloge met secondewijzer heel wat testjes doen. Zo heb ik in de kerk ontdekt dat ik in twee seconden het alfabet kan opzeggen (niet hardop, maar gefluisterd!) en kon ik op een gegeven moment twee minuten mijn adem inhouden (het idee is om zo stil mogelijk te blijven zitten en zo lang mogelijk te wachten met op de klok kijken). En het Onze Vader kreeg ik er ook snel uit. Tien seconden, om precies te zijn.

Dit is een eerste blog in een serie over het Onze Vader (officieel schrijf je Onzevader, maar dat vind ik niet mooi). Er is al onnoemelijk veel over geschreven vanuit veel verschillende perspectieven, door heel veel verschillende mensen. In deze serie daarom geen Bijbelstudie, achtergrondzoektocht, bronnenanalyse, verklaringen of uitleggingen. Dat is eerder al veel beter gedaan.

Wat ik wil is het Onze Vader voor mezelf dichterbij brengen door gewoon wat gedachten bij de verzen aan te laten haken. Niet in tien seconden het gebed door, maar stilstaan bij wat de woorden in mij oproepen. Losse gedachten bij losse woorden of zinnen.

Onze

En dan begint het gebed met het woordje ‘onze’. Onze Vader in de hemel. Meteen in het begin maakt Jezus het persoonlijk. Hij deelt zijn Vader met zijn volgelingen. We zijn vrienden, we zijn broers en zussen en Jezus’ vader is onze vader.

Het gaat over gemeenschap. Jezus kon er ook een individueel gebed van maken. Maar in het hele gebed gebruikt hij ons. Het gaat om de groep, om samen bidden, niet om mijn God, die mijn zonden vergeeft en mij mijn dagelijks brood geeft. Het woord ‘onze’ is daarmee tegengif voor het individualisme van onze cultuur.

Vader

Ik heb veel nagedacht over hoe ik God zie. Het woord God klinkt afstandelijk: een god is iemand die ver weg is en onbereikbaar. Het plaatst God een eindje van ons af en vaak vind ik dat eigenlijk wel prettig. Maar toch wil ik het niet.

Daarnaast zie ik God vaak als Koning. Dat klinkt namelijk ook wel lekker: een sterke figuur die de leiding heeft, oorlogen wint, majesteitelijk is, zo zie ik God graag. Ik ben dan een dienaar van de Koning. Ik strijd met hem mee, wordt door hem beschermd, ben onderdeel van een cool koninkrijk.

Maar dan komt opeens het woord vader om de hoek kijken. In het beeld van een koning is die bescherming afstandelijk. Ik vecht hier en een eindje verderop vecht God en houdt de vijanden van mij weg. Bij een vader is dat echter anders. Als ik mijn kind wil beschermen voor gevaar, is het eerste wat ik doe het in mijn armen nemen. Ik omarm het, druk het tegen me aan, buig me voorover om haar een zo veilig mogelijk plekje te geven. Dat is een heel ander soort bescherming. Opeens wordt het persoonlijk.

En zo brengt Jezus God in twee woorden in het kader van relaties: relaties met anderen en een persoonlijke relatie met God. Ik zeg: mooi begin!

 

Dit is deel 1 in een serie blogs over het Onze Vader.  Geen Bijbelstudie, achtergrondzoektocht, bronnenanalyse, verklaringen of uitleggingen. Wel: het Onze Vader voor mezelf dichterbij brengen door gewoon wat gedachten bij de verzen aan te laten haken. De andere delen:  Onze Vader in de hemel. Laat Uw naam geheiligd worden. Laat Uw Koninkrijk komen en laat uw wil gedaan worden, op aarde zoals in de hemel. Geef ons vandaag het brood dat we nodig hebben. Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij hebben vergeven wie ons iets schuldig was. Breng ons niet in beproeving, maar red ons uit de greep van het kwaad. Want aan u behoort het koningschap, de macht en de majesteit tot in eeuwigheid. Amen.

(Fotocredit: Josh Kenzer, creative commons)

4 thoughts on “Hoe Jezus in twee woorden God framet in het kader van relaties (Onze Vader #1)

  1. Heel mooi Matthijs! Super knap hoe je in weinig woorden veel weet te zeggen, die kunst heb ik nog niet onder de knie ;-). Ik heb het Onze Vader (“Vader”) in Lukas 11 net bestudeerd. Inderdaad was de vraag van de leerlingen (overigens de enige keer dat ze om onderwijs vragen in de Evangeliën) ook een vraag voor een gemeenschappelijk gebed; een gebed dat hen dieper zou verbinden aan de Rabbi en aan elkaar. Tevens zou het hun een sterkere identiteit geven: dit is óns gebed. Een gebruikelijke vraag van leerlingen aan een Rabbi in die tijd: Geef ons een gemeenschapsgebed. Met Jezus’ antwoord komt Hij dus ook tegemoet aan dit ‘gemeenschaps-onderdeel’ van de vraag van de leerlingen (naast de vraag om een gebedsinhoud).

  2. Mede ingegeven door je eigen nieuwe vaderschap? Dat voelt toch anders als je het echt bent dan wanneer je er over praat, of niet?
    Een vader hebben is van een andere orde dan een vader zijn!
    hartelijke groet van je vader.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *