Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

3 tips voor omgaan met ons, postmodernistische jongeren

Een reactie plaatsen

Of: Hoe je als niet-postmodern persoon al die postmoderne jongeren wat beter kunt begrijpen (deel 3)

“U2 is slecht. Het is muziek waar je als christen niet naar zou moeten luisteren. Ze zeggen dat ze christen zijn, maar ze zijn huichelachtig.” De man die me dit vertelde was behoorlijk duidelijk. Ik wist niet wat ik hoorde, mijn idee van U2 ging toch behoorlijk de andere kant op. De man wist echter ook precies aan te wijzen waar het mis ging. U2 had namelijk een liedje gemaakt met de tekst: “I still haven’t found what I’m looking for.” En dat was duidelijk. Een christen had Jezus gevonden en zou dus nooit zo’n tekst zingen. In Jezus vind je alles wat je zoekt, dus iemand die zo overduidelijk nog op zoek was, kan geen echte gelovige zijn. Ik was stomverbaasd door deze, in mijn ogen behoorlijk kromme, redenering. Want daar was-ie weer: de clash tussen modern en postmodern, tussen Waarheid en Zoektocht.

In mijn vorige blogs over dit onderwerp heb ik het gehad over de kloof die er kan zijn tussen mensen die modern en mensen die postmodern denken. Het is een kloof die vaak op leeftijd wordt gegooid en dan wordt afgedaan met het idee van een generatiekloof. Ik geloof dat de kloof tussen het moderne en postmoderne wereldbeeld echter meer kansen biedt om te overbruggen, terwijl we dat bij het idee van een generatiekloof al niet eens meer proberen. Lees voor de eerdere blogs hier deel 1 en deel 2.

Vandaag in deel 3, het slot van deze serie, licht ik drie dingen uit die helpen om postmoderne jongeren beter te begrijpen. Omdat ik mezelf als postmodern reken, wil ik je uitnodigen je in ons te verdiepen. Niet alles in het postmodernisme is goed en we staan open voor ideeën. Onze taal is echter anders en dat vraagt wat in de communicatie. Als je ons een beetje begrijpt, kunnen we in gesprek over wat we vinden, geloven, denken. Het ‘taalverschil’ is te overbruggen.

1. Vertel je verhaal

Breng wat je gelooft niet als De Waarheid. Jongeren knappen daarop af. We willen niet van anderen horen wat we moeten geloven. Als je het echter vertelt als iets dat jij ontdekt hebt in je zoektocht met God, een overtuiging die bij jou gegroeid is, om die en die redenen en met zus en zo gevolgen voor je leven, zullen jongeren heel wat beter luisteren. Je staat dan naast ons en je vertelt jouw verhaal, zonder daarmee te suggereren dat ons verhaal niet oké is. Stimuleer ons juist om zelf een goed verhaal te leven en op zoek te gaan naar onze eigen relatie met God.

2. Wees radicaal in liefde

Het draait om verbinding. Als je laat merken dat je van anderen houdt, dat je vanuit liefde het gesprek aangaat, zijn we tot heel wat connectie in staat. Laat merken dat je niet weggaat. Als je bereid bent langdurig met anderen op te trekken in plaats van één keer je verhaal te droppen, maak je duidelijk dat je zelf een reis aan wilt gaan. Een kerkenraad die een keer een avond organiseert waarop jongeren hun zegje kunnen doen, slaat de plank mis. Jongeren willen weten dat je met ze meegaat, niet dat je graag eenmalig hun input wilt, die dan door anderen beoordeeld wordt. Dan hoeft het voor ons niet.

3. Durf naar jezelf te kijken

Postmoderne jongeren zijn allergisch voor mensen die iets vragen, maar dat zelf niet doen. Wil je begrepen worden, probeer dan zelf te begrijpen (Covey, anyone?). Wil je onze mening beïnvloeden, sta er dan open voor om zelf ook je mening aan te moeten passen. Wees bereid om vragen te stellen bij je eigen overtuigingen. Zodra duidelijk wordt dat het eenrichtingsverkeer is, klappen we dicht. Een open houding betekent dat je ook openstaat voor het idee dat je eigen overtuiging ook steeds maar weer gevormd moet worden.

Lees ook deel 1 en deel 2 van deze serie.

 

(Fotocredit: Ryan McGuire, gratisography.com)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *