Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

foto bij blog genade


Een reactie plaatsen

Genade is… Als jij denkt: God ziet me aankomen, zegt God: ‘Ja, graag!’

Genade is de kern van het christelijk geloof. Gek daarom, dat ik eigenlijk maar weinig gevoel heb bij genade. Ik hoor al heel mijn leven over genade en waarschijnlijk is dat de reden dat het veraf blijft staan. Ik hoor al heel mijn leven hetzelfde woord.

Vandaag dacht ik na over genade en welke woorden genade voor mij dichterbij brengen. En ook: vanuit welke houding Gods genade eigenlijk gegeven wordt. Deze blog is een poging om andere woorden te geven aan wat genade voor mij betekent. Lees verder

god als ijsberg


Een reactie plaatsen

Niet de God van buitenaf, maar God als een ijsberg

CaponIemand die zowel Episcopaals priester is als chef-kok heeft al snel mijn sympathie. Als je dan ook nog eens boeken schrijft over het radicale van genade, ben ik fan. Zo iemand is Robert Farrar Capon, priester en kok. (Hij schreef onder andere een boek The Supper of the Lamb, met theologische essays en recepten.) Ik haalde Capon al eerder aan met een citaat over de kerk.

Capon schreef in één van zijn boeken (Kingdom, Grace, Judgment, pagina 426 en verder) over hoe we in het algemeen naar Gods ingrijpen in deze wereld kijken, hoe het anders kan en hoe dat beïnvloedt hoe we Lees verder

boeken


Een reactie plaatsen

De 5 boeken die in 2019 mijn geloof vormden

Ik ben een boekenfreak. Ik hou van boeken omdat ze me werelden laten zien die ik nog niet ken of inzichten voorhouden die me uitdagen. Daarom houd ik van goede fictie en van goede non-fictie. Van boeken over het geloof die me uitdagen of mijn overtuigingen proberen uit te rekken. Of me simpelweg helpen dingen anders te zien dan ik ze altijd zag.

Ook dit jaar las ik veel boeken. Sommige bleven me bij en vormden mijn geloof en deel ik graag met je. Voor als je ook van lezen en boeken houdt, zijn dit Lees verder


Een reactie plaatsen

Twijfel je over duurzaamheid? 3 redenen voor christenen waarom wél

Er was een tijd dat ik me fanatiek om het milieu bekommerde. Ik kocht broeken van Kuyichi, deed de koelkast geen seconde langer open dan nodig, deed elke lamp uit die in mijn ogen onnodig brandde (tot toenemende ergernis van mijn familieleden), weigerde tonijn te eten en wees anderen op punten waar ze tekortschoten (tot ergernis van iedereen).

Daarna kwam een tijd dat ik gedesillusioneerd raakte. Ik begon me aan mezelf te ergeren en vroeg me af waarom ik zoveel moeite zou doen als één vervuilende fabriek in Brazilië in een dag mijn milieuvriendelijkheid van een jaar tenietdeed? Bovenal maakte het me moe. Er is Lees verder


Een reactie plaatsen

Muziek die me raakt: Mutemath – Blood Pressure

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. De vakantieperiode is een mooie tijd om een aantal van die liedjes te delen. (Voor muziek die me eerdere jaren raakte, klik hier.)

Ik hou van de eigenzinnige muziek van Mutemath. Ik hou van de eigenzinnige boodschap van dit lied. “Maak je geen zorgen, ik zal je helpen onder één voorwaarde: doe wat je gezegd is, doe nog wat meer voor Jezus, doe het nog wat beter, waarom lukt het je niet? Alles komt goed als je nog wat beter je best doet.” Het is een anti-evangelie. Het is slecht nieuws. Slecht voor de wereld, slecht voor mij, slecht voor de bloeddruk. Oh, en had ik al gezegd dat ik dit anti-evangelie vaak geloof? Lees verder

Foto bij blog God is goed


Een reactie plaatsen

Het stockholmsyndroom van ‘God is goed’

“Soms voel ik me bij God als een hondje dat steeds weggeschopt wordt, maar toch achter zijn baasje aan blijft lopen.”

Dat schreef ik een aantal jaar geleden in mijn dagboek, in een tijd dat mijn relatie met God een stuk donkerder was dan nu. Er is flink wat veranderd sinds die tijd. Maar niet alles.

Een van de dingen die is veranderd, is dat ik elke dag probeer te beginnen met hetzelfde gebed. Vroeger bij mijn gebedskaars, tegenwoordig gewoon aan het begin van de dag. Het begint met: Jahweh, aan het begin van deze dag belijd ik dat je volledig licht bent en in jou geen spoor van duisternis is.

God is namelijk

Lees verder

Kerk en Marie Kondo


Een reactie plaatsen

3 dingen die de kerk kan leren van Marie Kondo

Het is makkelijk om Marie Kondo belachelijk te maken. Haar maniertjes, haar ‘begroeten van het huis’, haar nauwgezette instructies voor het opvouwen en opbergen van stropdassen naar grootte in kleine pastelkleurige doosjes in je kast.

Nadat een jaar of vier geleden haar boeken een hit waren, is ze nu terug met een opruimserie op Netflix. Ze komt bij Amerikanen thuis, legt haar methode uit, helpt mee met kleren op een stapel gooien en gaat dan weer weg. Het is Lees verder

verhalen van jezus


1 Comment

De vernederende en levengevende boodschap van Jezus’ verhalen

Als ik vroeger mijn schoen zette bij de open haard (wij hadden nog een open haard!) moest ik een liedje zingen. Een liedje voor Sinterklaas. Dan zou ik iets in mijn schoen krijgen. En als ik dan iets gekregen had, zongen we ‘s ochtends ‘Dank u, Sinterklaasje’.

Van anderen hoor ik dat ze dat niet hoefden. Gewoon schoen zetten en klaar. De volgende ochtend zat er een cadeautje in, of je nu een liedje gezongen had of niet. (Niet dat er bij mij ooit geen cadeautje in mijn schoen heeft gezeten, begrijp me goed. Maar we zongen dan ook altijd een liedje.)

Zo kan Sinterklaas opeens veel te maken te hebben met je Godsbeeld. Een voor-wat-hoort-wat-God of een Lees verder

God neemt de tijd


Een reactie plaatsen

God neemt de tijd met mij (en dat frustreert me enorm)

Tijdens een video over de oerknal raakte Gods grootheid me dieper dan ik ooit eerder had gehad. De verteller liet zien hoe iets explodeerde, gassen afkoelden, om elkaar cirkelden, er elementen ontstonden en langzaam planeten zich vormden. Wauw, dacht ik: Als God op deze manier de aarde heeft geschapen, dan nam Hij de tijd. God kneedt, danst het universum in elkaar op een indrukwekkende, prachtige manier. Het gaf me kippenvel om te denken aan de God die dat in zijn hand heeft, die dat heeft ontworpen.

Ook als je niet gelooft dat God miljarden jaren gebruikt heeft om de wereld te scheppen, is het alsnog bijzonder dat Hij het in 6 dagen deed. Er was een tijd dat de aarde woest en leeg was. Er was een tijd dat het donker was. Er was een tijd dat er licht was van een zon die scheen op een uitgestorven aarde. Er was een tijd van planten, onaangeroerd door dierlijk of menselijk leven. Er was een tijd dat de mens alleen was. Het werd avond en morgen… Ook in 6 dagen Lees verder


3 reacties

De meest beklagenswaardige figuur uit de film

De film Silence van Martin Scorsese bevat veel personages die vechten voor hun geloof*. Het verhaal? Twee jonge Jezuïeten reizen in de 17e eeuw naar Japan om te kijken wat er klopt van de geruchten dat hun mentor, als missionaris naar Japan gestuurd, afstand heeft gedaan van zijn geloof.

De twee broeders ontmoeten in Japan de lokale, ondergrondse kerk, die zwaar onderdrukt en vervolgd wordt. Uiteindelijk worden zij ook gevangengezet en gedwongen, net als hun mentor, hun geloof te verloochenen.

De Japanse gelovigen die we tegenkomen vechten voor hun geloof en we zien velen sterven omdat ze weigeren Jezus te verloochenen. We zien de jonge Jezuïeten stand proberen te houden onder gevangenschap en marteling. Wat hen uiteindelijk beweegt om afstand te doen van hun geloof is Lees verder