Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013


Een reactie plaatsen

3 valkuilen die maken dat de boodschap ‘ware liefde wacht’ meer kwaad dan goed doet

Ongekust en toch geen kikker. Ik denk dat de vertaler die deze titel voor het boek I Kissed Dating Goodbye bedacht heeft, zichzelf een high-five heeft gegeven. Het bekt tenslotte lekker (ja, dit is een woordspeling). Zo’n twintig jaar geleden, toen ik zelf nog niet aan meisjes durfde te denken, was het boek een hit. De schrijver, Joshua Harris, was 21 en schreef dit boek over geen seks voor het huwelijk. Het was het nieuwe hoogtepunt voor de ware-liefde-wacht-beweging.

Maar het was meer dan geen seks. Harris vond zowel zoenen als daten voor het huwelijk ongepast. Zo ga je Lees verder


Een reactie plaatsen

Waarom je Gods genade niet groter maakt door de mens naar beneden te halen

In mijn hoofd voel ik me vaak klein. Anderen schrijven beter dan ik. Anderen durven meer. Anderen zetten stappen waar ik nog probeer te kruipen. Anderen zijn beter, mooier, groter, verder, nederiger dan ik. Iets in mijn hoofd zegt dan: Dit klopt niet, zo moet je niet denken. En daar heeft mijn hoofd gelijk in.

Maar om dat probleem op te lossen, neemt mijn hoofd soms een verkeerde afslag. Het denkt: Maar die ander is eigenlijk helemaal niet zo groot, mooi, goed. Kijk maar, hij doet dit-en-dit en zus-en-zo, dat slaat helemaal nergens op.

Het is een verkeerde afslag omdat het niets oplevert. Lees verder


Een reactie plaatsen

Ik ben niet zo slecht als Assad (maar wel in de greep van het kwaad) (Onze Vader #11)

Wij zijn in de greep van het kwaad. Deze wereld is in de greep van het kwaad. Jij en ik zijn in de greep van het kwaad. Het is een gedachte waar ik niet blij van word. Als we zeggen dat de wereld in de greep van het kwaad is, vind ik dat logisch. De wereld, de schepping, de mensheid, de samenleving. In de greep van het kwaad, ja, dat zie ik wel.

Maar als Jezus het in het Onze Vader persoonlijk maakt: wij, ik, in de greep van het kwaad? Eigenlijk wil ik dat niet weten. Oké, ik kan toegeven dat ik zondig, verkeerde dingen doe, voel dat de gebrokenheid van de wereld ook in mijn leven en mijn persoon aanwezig is. Maar het kwaad? De boze? Zoals Jezus vaak God dichtbij brengt, zo brengt Hij nu het kwaad dichtbij: ik ben ook dader.

Dat wil ik helemaal niet weten, laat staan toegeven. Anderen, anderen zijn in de greep van het kwaad. Lees verder


Een reactie plaatsen

Jezus doet niet aan schuldhulpverlening (Onze Vader #8)

Zo eind januari (zo’n beetje de periode waar we nu inzitten dus) kijk ik altijd uit naar één bepaalde brief. Vroeger kwam hij via de post, tegenwoordig digitaal, wat natuurlijk veel minder leuk is. Het gaat om de jaaropgaaf. Daar kijk ik altijd naar uit. De jaaropgaaf binnen hebben betekent namelijk één ding: Ik mag weer belastingaangifte doen! En dat vind ik leuk, echt. Ik hou daarvan, van een nette, ordelijke administratie, met aftrekposten puzzelen en dan geld terugkrijgen. Heerlijk.
Lees verder


Een reactie plaatsen

Je bent welkom

Ik ben niet zo van de jaaroverzichten. Mijn rss-reader was de afgelopen twee weken gevuld met blogs die terugkeken en data en cijfertjes deelden. Dat spreekt me niet zo aan. Wat me wel aanspreekt is het nieuwe jaar goed beginnen. Een statement maken. (Niet te verwarren met goede voornemens!) Daarom wil ik in deze eerste blog van het jaar iets tegen je zeggen.

Je bent welkom.

Je bent welkom op mijn blog.

Je bent welkom in deze bescheiden online community die ik en de lezers vormen. Ik heet je welkom, omdat ik geloof dat God je welkom heet.

Lees verder


Een reactie plaatsen

4 gebieden waarop christenen te bang zijn (deel 2)

Ik zat vroeger op een koor. Ik heb vrij weinig muzikaal gevoel en mensen die wel eens naast me in de kerk hebben gezeten zullen bij deze mededeling misschien een wenkbrauw optrekken. Het is waar: ik heb een poos op een koor gezeten en ik vond het leuk. We zongen echter één lied waar ik het tekstueel niet helemaal mee eens was. Bij dat lied bewoog ik mijn mond, maar maakte ik geen geluid. Dan was in ieder geval voor mezelf duidelijk dat ik er niet mee eens was! Na een optreden kregen we vaak applaus. Als mensen dan klapten lachte ik schaapachtig en sloeg even mijn ogen ten hemel. Ik wilde aangeven dat ik het allemaal niet zelf gedaan had, maar God. Ik stelde niet zoveel voor, het ging allemaal om God.

Deze twee gedragingen van mij in het koor (ik was trouwens tenor, mocht je nieuwsgierig zijn), zijn een milde vorm van angst op de twee gebieden die vandaag aan bod komen. Lees verder


2 reacties

‘Verdien ik dit wel?’ is de verkeerde vraag

Voor de mensen die het nog niet wisten: ik leef van giften. Ik werk bij een organisatie die een deel van haar fondswerving uitbesteed aan haar medewerkers en daarom moet ik zelf mijn salariskosten bij elkaar werven. Het idee is niet zo raar als je denkt: als je aan Warchild doneert wordt daar ook personeel van betaald, alleen is bij mijn supportgroep die band directer en persoonlijker. (Lees ook eens deze en deze blog waarin ik een aantal mythes ontkracht.) Die persoonlijke connectie maakt het hele proces van leven van giften spannend, maar ook interessant. Het komt namelijk nogal dichtbij.
Lees verder


Een reactie plaatsen

God vergeeft je niet tegen heug en meug

Het heeft bij mij een poos geduurd voordat tot me doordrong dat God mij graag vergeeft. Ik heb al regelmatig iets verteld over mijn godsbeeld, en mijn beeld van God was vooral dat hij streng is en als hij vergeeft dat hij dat vooral doet omdat hij zich gebonden voelt aan zijn afspraak met de mensen. Tegen heug en meug, omdat hij nu eenmaal dat verbond heeft gesloten.
Lees verder


Een reactie plaatsen

Gods zegen bevestigt niet mijn eigen gelijk

‘Aanvaard elkaar ter ere van God zoals Christus u aanvaard heeft.’ Goed verhaal, zou ik zeggen. Paulus moet tevreden zijn geweest met deze zin. Het is een oproep tot eenheid, omdat eenheid blijkbaar tot eer van God is. Als God jou volledig aanvaardt, waarom dan zelf niet anderen aanvaarden? Ondanks verschillen in visie elkaar aanvaarden omdat we allemaal Jezus proberen te volgen. Mooie en belangrijke boodschap voor christenen. Handtekening eronder, brief op de bus doen naar de Romeinse kerk en klaar. Maar dat is niet het enige. Er zit meer in wat Paulus zegt. Zijn uitspraak krijgt nog een vervolg in de regels die volgen. Lees verder

Condemnation notice


Een reactie plaatsen

Je bent niet je fouten

Ik schiet vaak tekort. Ik val vaak terug. Ik ga vaak verkeerd. En vaak geeft dat een groot schuldgevoel. Ik voel me stom en veroordeel mezelf omdat ik niet ben wie ik wil zijn. Herkenbaar?

In de kerk hadden we een dienst over justice (het is tenslotte een Engelstalige kerk). Ik voelde me steeds ongemakkelijker. Gerechtigheid is een thema dat me raakt, omdat ik een groot rechtvaardigheidsgevoel heb. Tegelijkertijd ben ik iemand die eigenlijk niet teveel op wil vallen en het eng vindt conflicten aan te gaan. Gevolg: ik voel me geraakt door onrecht, maar doe te weinig. Lees verder