Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013


Een reactie plaatsen

4 gebieden waarop christenen te bang zijn (deel 2)

Ik zat vroeger op een koor. Ik heb vrij weinig muzikaal gevoel en mensen die wel eens naast me in de kerk hebben gezeten zullen bij deze mededeling misschien een wenkbrauw optrekken. Het is waar: ik heb een poos op een koor gezeten en ik vond het leuk. We zongen echter één lied waar ik het tekstueel niet helemaal mee eens was. Bij dat lied bewoog ik mijn mond, maar maakte ik geen geluid. Dan was in ieder geval voor mezelf duidelijk dat ik er niet mee eens was! Na een optreden kregen we vaak applaus. Als mensen dan klapten lachte ik schaapachtig en sloeg even mijn ogen ten hemel. Ik wilde aangeven dat ik het allemaal niet zelf gedaan had, maar God. Ik stelde niet zoveel voor, het ging allemaal om God.

Deze twee gedragingen van mij in het koor (ik was trouwens tenor, mocht je nieuwsgierig zijn), zijn een milde vorm van angst op de twee gebieden die vandaag aan bod komen. Lees verder


2 reacties

‘Verdien ik dit wel?’ is de verkeerde vraag

Voor de mensen die het nog niet wisten: ik leef van giften. Ik werk bij een organisatie die een deel van haar fondswerving uitbesteed aan haar medewerkers en daarom moet ik zelf mijn salariskosten bij elkaar werven. Het idee is niet zo raar als je denkt: als je aan Warchild doneert wordt daar ook personeel van betaald, alleen is bij mijn supportgroep die band directer en persoonlijker. (Lees ook eens deze en deze blog waarin ik een aantal mythes ontkracht.) Die persoonlijke connectie maakt het hele proces van leven van giften spannend, maar ook interessant. Het komt namelijk nogal dichtbij.
Lees verder


Een reactie plaatsen

God vergeeft je niet tegen heug en meug

Het heeft bij mij een poos geduurd voordat tot me doordrong dat God mij graag vergeeft. Ik heb al regelmatig iets verteld over mijn godsbeeld, en mijn beeld van God was vooral dat hij streng is en als hij vergeeft dat hij dat vooral doet omdat hij zich gebonden voelt aan zijn afspraak met de mensen. Tegen heug en meug, omdat hij nu eenmaal dat verbond heeft gesloten.
Lees verder


Een reactie plaatsen

Gods zegen bevestigt niet mijn eigen gelijk

‘Aanvaard elkaar ter ere van God zoals Christus u aanvaard heeft.’ Goed verhaal, zou ik zeggen. Paulus moet tevreden zijn geweest met deze zin. Het is een oproep tot eenheid, omdat eenheid blijkbaar tot eer van God is. Als God jou volledig aanvaardt, waarom dan zelf niet anderen aanvaarden? Ondanks verschillen in visie elkaar aanvaarden omdat we allemaal Jezus proberen te volgen. Mooie en belangrijke boodschap voor christenen. Handtekening eronder, brief op de bus doen naar de Romeinse kerk en klaar. Maar dat is niet het enige. Er zit meer in wat Paulus zegt. Zijn uitspraak krijgt nog een vervolg in de regels die volgen. Lees verder

Condemnation notice


Een reactie plaatsen

Je bent niet je fouten

Ik schiet vaak tekort. Ik val vaak terug. Ik ga vaak verkeerd. En vaak geeft dat een groot schuldgevoel. Ik voel me stom en veroordeel mezelf omdat ik niet ben wie ik wil zijn. Herkenbaar?

In de kerk hadden we een dienst over justice (het is tenslotte een Engelstalige kerk). Ik voelde me steeds ongemakkelijker. Gerechtigheid is een thema dat me raakt, omdat ik een groot rechtvaardigheidsgevoel heb. Tegelijkertijd ben ik iemand die eigenlijk niet teveel op wil vallen en het eng vindt conflicten aan te gaan. Gevolg: ik voel me geraakt door onrecht, maar doe te weinig. Lees verder