Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013


5 reacties

Jezus loopt langs de straat en ik zeg: “Ha Jezus!”

Woensdag was ik bij een concert van Elly en Rikkert. Ze stoppen met toeren en dit is hun afscheidstournee, onder de naam Mooi geweest. Ze zijn oud (Elly een jaartje ouder dan Rikkert) en ondertussen al weer 50 jaar actief. Een jubileum- en afscheidstournee dus (en er zijn nog kaarten!). Het was een mooie avond, met oude en nieuwe liedjes door elkaar, kinderliedjes, cabaret van Rikkert, wat verhalen van vroeger.

Wat mij opviel – het liep al tegen het eind van de avond – was dat de naam Jezus niet gevallen was. Letterlijk de enige keer dat zijn naam viel was tijdens het liedje ‘Jezus, de leeuw van Juda, overwon de dood’. Het ging Lees verder


Een reactie plaatsen

Muziek die me raakt: Over The Rhine – Jesus In New Orleans

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. De vakantieperiode is een mooie tijd om een aantal van die liedjes te delen. (Voor muziek die me eerdere jaren raakte, klik hier.)

De eerste zin van dit lied greep me in mijn nekvel en sleurde me verder de tekst binnen. Jezus is te zien in het gezicht van elke loser die je tegenkomt. Waarom? Jezus is de grootste loser van allemaal, vernederd, ingemaakt, vertrapt. Voor ons allemaal. (Allemaal!) Lees verder


Een reactie plaatsen

Jezus is zo totaal anders, bizar en ontegenzeggelijk aantrekkelijk

Waarom deed Jezus soms zo ráár? De verhalen van Jezus zijn bedekt met 2 millennia bijbeluitleg en  zo bekend geworden dat we niet meer zien wat voor bizarre dingen er in staan. Jezus is zo totaal anders dan mensen in die tijd verwachtten van een Messias. Hij is totaal anders dan wij verwachten van een heilig figuur. Hij is vaak totaal anders dan wat wij van Jezus gemaakt hebben.

Hoe radicaal anders de dingen zijn die Jezus zegt. Radicaal anders in zijn tijd. Soms radicaal anders dan de Jezus die we menen te kennen.

Ik heb ooit een serie gemaakt over de menselijke Jezus, om te onderzoeken wie die geaarde, levenden lijve Jezus was. Omdat ik zo snel alles maar vergeestelijk en vast zit in Lees verder


2 reacties

God is geen druiventeler (4 gedachten over de wijnstok)

Als je een Bijbeltekst heel vaak leest kunnen er twee dingen gebeuren. Wat er van die twee gebeurt, is voor een groot deel afhankelijk van je eigen houding. Het eerste is dat het zo bekend wordt, dat je de tekst maar half gaat lezen en alles al wel weet. Het tweede is dat je nieuwe dingen ontdekt en woorden een nieuwe lading krijgen.

Onlangs moest ik voor mijn werk een week lang elke dag Johannes 15:1-8 lezen. De bekende, overbekende tekst over de wijnstok, ranken, landman, vrucht dragen. Zo bekend dat ik hem meestal maar half lees en denk dat ik alles wel weet. Ahum. Tijd om te proberen het zo te lezen dat Lees verder

Jongeren willen meer


Een reactie plaatsen

God wil dat ik goed leef en me goed voel? Jongeren (en ik) verlangen naar meer.

Jongeren hunkeren naar radicaliteit, maar vinden het maar weinig in kerken. Jongeren hunkeren naar authentieke voorbeeldfiguren, maar vinden die vaak maar weinig in kerken.

Een groot onderzoek omschrijft het geloof van veel Amerikaanse jongeren als moralistic therapeutic deism. Oftewel: moralistisch therapeutisch deïsme (een briljante vertaling, al zeg ik het zelf).

Het betekent dat voor deze tieners de kern van hun geloof is:

  • een goed persoon zijn (moralistisch)
  • een manier om jezelf beter te voelen (therapeutisch)
  • het besef dat God bestaat (deïsme), hoewel deze God zich nauwelijks bemoeit met het dagelijks leven.

Kort gezegd: het geloof helpt me te beseffen dat God er is, dat ik goed moet doen en dat ik me goed kan voelen.

Twee factoren

Jongeren hebben dit MTD-geloof niet van zichzelf. Lees verder

baby


1 Comment

Wie baby Jezus heeft gezien, heeft God gezien (bizar!)

Het idee dat ik met Kerst een baby zou moeten aanbidden staat me altijd een beetje tegen. Een volwassen man, een Joodse timmerman die de Zoon van God is, oké. Maar een baby die geen benul heeft van wat er gebeurt, die luiers volpoept en vooral slaapt? Het idee om als wijze uit het Oosten te knielen voor een klein baby’tje? Daar komt iets in mijn binnenste tegen in opstand. De wijzen, Simeon, Hannah, ze deden het wel. Die timmerman en die baby zijn dezelfde persoon, dat weet ik, maar toch…

Er is iets met die baby. In Johannes 1 vers 18 staat dat niemand God heeft gezien, maar dat Jezus God zichtbaar maakt. Het plaatje in mijn hoofd is dan meteen Jezus als volwassen man. De Jezus van de Bergrede, van de ruzies met Farizeeën, van het schrijven in het zand. De man die in hoe Hij is, wat Hij doet en wat Hij zegt laat zien hoe God is. Het lijkt echter geen toeval dat Jezus als baby is geboren. Lees verder


Een reactie plaatsen

Je aan de regels houden helpt je geen ene moer in het ontvangen van het Leven van God

Vroeger zongen we het als kinderlied op een christelijke conferentie:

Hou je aan de regels
Anders maak je brokken
Hou je aan de regels
En kijk goed uit je doppen
Hou je aan de regels
Anders gaat het fout
Hou je aan de regels
Dat geldt voor jong en oud

Er zaten allerlei geinige refreinen bij, dus het was een leuk lied. Waarom wij als kinderen zo’n lied op een christelijke conferentie zongen, was geen vraag waar ik me mee bezighield. Sinds die tijd ben ik het lied nergens meer tegengekomen en dat is maar goed ook. Als er namelijk iets een verkeerd beeld geeft van waar het in het christelijk leven om gaat is het wel het idee van ‘hou je aan de regels’. Lees verder


3 reacties

Waarom ik niet over dinoplaatjes wilde schrijven (en het nu toch doe)

Dinoplaatjes. Ik had besloten om in geen miljoen jaar over zulke dingen te schrijven. En dan bedoel ik over de reactie van sommige christenen. En over de reactie daarop van sommige andere christenen en niet-christenen. En over hoe dat dan heen en weer gaat en iedereen van zichzelf denkt: ‘Dat heb ik goed gezegd! Ik heb die andere gekkies eens laten weten hoe het zit.’ Nee dus. Heb ik geen zin in. Omdat het discussies zijn die steeds weer terugkomen en omdat het discussies zijn waar totaal geen beweging in zit.
Lees verder


Een reactie plaatsen

Muziek die me raakt: Johnny Cash – The Man Comes Around

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. Net als vorig jaar, wil ik in deze vakantieperiode een aantal van die liedjes delen.

Johnny Cash heeft aan het eind van zijn leven nog een serie platen opgenomen die bekend staan als de ‘American Recordings’, genaamd naar het platenlabel dat ze uitbracht. Het zijn liedjes van vroeger, nieuwe nummers en covers van andere artiesten. Het zijn ook de woorden van een man die aan het eind van zijn leven zijn muziek door wil geven aan anderen. Met de extra doorleefde stem van Cash levert dat prachtige muziek op.

Het nummer When the Man Comes Around gaat over de Apocalyps. Het einde der tijden als de Wederkomst van Christus zal zijn. Ik krijg nog steeds kippenvel als ik het hoor. De tekst mengt dreigende taal met hoopvolle woorden, persoonlijke beelden met brede panorama’s. Het maakt duidelijk dat deze gebeurtenis volkomen uniek is in de geschiedenis van de kosmos. Het gaat over keuzes moeten maken, over daar te laat mee zijn, over een zachte hand en over het vale paard van de dood. Wat hier gebeurt is dat de Man terugkeert, dat de vaderkloek zijn kuikens verzamelt, dat het Koninkrijk van de Alfa en Omega gevestigd wordt en dat de hoop of dreiging voor iedereen persoonlijk wordt, een naam krijgt en een keuze vraagt.
Lees verder


2 reacties

Jezus vult het gat in je leven (niet) op

Woorden hebben kracht. Taal heeft kracht. Dat is waarom ik schrijf en gefascineerd ben door taal en woorden. Ik vind het prachtig om mooie zinnen te zien of een artikel te lezen waarin iemand kraakhelder iets uitlegt dat ik nooit helemaal begrepen heb. Soms is de manier waarop we woorden geven aan dingen bepalend voor hoe we ernaar kijken. Denk aan het verschil tussen de woorden vrijheidsstrijders of terroristen als het over de berichtgeving rond Palestijnen gaat.

Vaak zijn het niet alleen de woorden die gebruiken die vormen hoe we naar iets kijken, maar ook de beeldspraak die we gebruiken. Tegenwoordig kan het bijvoorbeeld echt niet meer om een evangelisatieactie te omschrijven als een crusade, een kruistocht, zoals Billy Graham deed.
Lees verder