Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013


4 reacties

Hoe je je leven op de rots bouwt in plaats van op het zand

Soms verpesten zondagsschoolliedjes het oorspronkelijke verhaal voor je. Dan zing je als kind duizend keer zo’n liedje, onder leiding van een juf met lange rok en tamboerijn (ook wel ‘tante’ genoemd), en denk je dat je het wel weet. Tot het liedje een grove versimpeling blijkt en het verhaal anders ging dan je dacht. Bij mij was het echter één keer andersom. Het zondagsschoolliedje bleek zo’n vage abstractie te zijn, dat ik nu pas (26 jaar later) ontdek hoe concreet het verhaal eigenlijk is. Het gaat om het verhaal over bouwen op de rots en bouwen op het zand.

Het kinderliedje begint met een wijs man die zijn huis op de rots bouwde. Lees verder


Een reactie plaatsen

Brief aan Jezus

Beste Jezus,

Het leek me een goed idee om je eens een brief te schrijven. Ik ben meer van het schrijven dan van het praten, dus na al dat bidden sprak dit me wel aan. Om te beginnen: Ik ga ervan uit dat je het niet erg vindt als ik je met je aanspreek. Ik weet dat je machtig en verheven bent en juist daarom maakt de je-vorm ons contact persoonlijker. Voor mijn eigen gevoel dan natuurlijk, het schijnt dat jij je altijd persoonlijk bij me betrokken voelt. En dat is ook een beetje het onderwerp van deze brief: onze relatie. Ik zal maar met de deur in huis vallen: Ik weet niet helemaal hoe dat moet. Lees verder


Een reactie plaatsen

De menselijke Jezus: Jezus is van iedereen

Jezus was als mens letterlijk heel grijpbaar. Hij werd meegenomen naar feestjes, begrafenissen, zieke mensen, maaltijden, de tempel. “Jezus, kom bij mij eten. Er zijn wat mensen die ik aan je voor wil stellen.” Er zijn momenten dat het lijkt of Jezus geleefd wordt. Dan trekt Hij zich terug en zoekt afzondering, maar wordt alles gedwarsboomd door mensen die Hem nalopen en opzoeken. Jezus lijkt af en toe publiek bezit: Jezus help mij, Jezus kom mee, Jezus doe dit. Het was een direct gevolg van zijn menselijkheid: Jezus was tastbaar.
Lees verder


Een reactie plaatsen

Gods zegen bevestigt niet mijn eigen gelijk

‘Aanvaard elkaar ter ere van God zoals Christus u aanvaard heeft.’ Goed verhaal, zou ik zeggen. Paulus moet tevreden zijn geweest met deze zin. Het is een oproep tot eenheid, omdat eenheid blijkbaar tot eer van God is. Als God jou volledig aanvaardt, waarom dan zelf niet anderen aanvaarden? Ondanks verschillen in visie elkaar aanvaarden omdat we allemaal Jezus proberen te volgen. Mooie en belangrijke boodschap voor christenen. Handtekening eronder, brief op de bus doen naar de Romeinse kerk en klaar. Maar dat is niet het enige. Er zit meer in wat Paulus zegt. Zijn uitspraak krijgt nog een vervolg in de regels die volgen. Lees verder


Een reactie plaatsen

De grootste uitdaging voor het christendom

De grootste uitdaging voor het christendom in deze tijd is niet de wetenschap, niet fundamentalisme, niet hypocrisie of onderlinge verhitte debatten, maar iets dat al eeuwenlang de grootste uitdaging van het christendom is: De belijdenis dat God een goede en liefdevolle Schepper is, terwijl de schepping vol zit met kwaad. Dat schrijft Zack Hunt op zijn blog. Met het oog op al het kwaad in de wereld is de vraag waarom God niets doet en of Hij eigenlijk wel bestaat een dringende vraag. Lees verder


2 reacties

De menselijke Jezus: Jezus als veelvraat en dronkaard

Jezus was een levensgenieter. En op de een of andere manier is dat een raar beeld voor me. Voordat ik erover na ging denken (in het kader van mijn zoektocht naar de menselijke Jezus) had ik de neiging om Jezus vooral heel serieus te zien. Hij ging naar maaltijden, maar daar was Hij vooral een Jezus die minzaam glimlachend, volkomen beheerst en serieus te midden van een groot feest met een uitgestreken gezicht statements maakt en aan een glaasje rode wijn nipt. Als ik er meer over nadenk kan dit niet kloppen en doet het af aan de menselijkheid van Jezus.

Lees verder


Een reactie plaatsen

De menselijke Jezus: Jezus en zijn lichaam

Er is één grote reden waarom ik het jammer vind dat Jezus niet in de moderne tijd is geboren en het is een beetje een nerd-reden. Ik ben namelijk nieuwsgierig naar het DNA van Jezus. Het moet toch fantastisch zijn om met een microscoop naar de chromosomen te kunnen kijken van iemand die uit een maagd geboren is! Ik ben benieuwd naar dingen als hoe dat dan zit met X- en Y-chromosomen. Ik vrees echter dat het weinig spectaculair zal zijn. Jezus geeft er nergens blijk van als mens een supermens te zijn, dus ik denk dat de kans op super-DNA ook klein is.
Lees verder

Zware lasten banner


Een reactie plaatsen

De menselijke Jezus: Jezus maakt ruzie

De spanning bouwt zich langzaam op in de Bijbel. In het begin zijn de geestelijk leiders van die tijd (Farizeeën, Sadduceeën, Schriftgeleerden, priesters) gefascineerd door die nieuwe rabbi. Net als bij Johannes de Doper komen ze eens kijken wat deze man allemaal verkondigt. Wat ze horen bevalt ze totaal niet en dat is het begin van een lange vete. Jezus had het niet zo op de Farizeeën (of misschien had Hij het vooral niet op waar ze voor stonden) en dat was wederzijds. Gedurende de tijd dat Jezus als prediker rondloopt escaleert het conflict steeds verder, tot het in Matteüs 23 tot uitbarsting komt.
Lees verder

Jezus als revolutionair


Een reactie plaatsen

De menselijke Jezus: Jezus als revolutionair

Een dag uit het leven van Jezus: Jezus houdt een preek op een berg, staat op het punt in de boot te stappen, geneest een zieke, stapt daarna toch in de boot, valt in slaap, wordt wakker, stilt de storm, gaat aan land, geneest twee bezetenen, wordt weggestuurd, gaat weer in de boot, komt weer terug, loopt Matteüs tegen het lijf en eet ’s avonds in Matteüs’ huis met tollenaars en zondaars, waar Hij een groepje Farizeeërs terechtwijst om hun gemopper. Drukke dag, zou je zeggen. Matteüs vertelt het of het allemaal op één dag gebeurd is. Als je Matteüs 1 t/m 9 in één ruk doorleest heeft het verhaal enorm veel vaart. En met die vaart lijkt Matteüs één ding te willen benadrukken: hier gebeuren revolutionaire dingen.
Lees verder

Logo The Passion EO


Een reactie plaatsen

The Passion 2014: Een menselijke Jezus

Gisteren heb ik voor het eerst van mijn leven The Passion helemaal uitgekeken en dat kwam omdat ik erbij was. Niet dat ik het eerder zo slecht vond dat ik de tv uitzette, overigens, ik heb het gewoon nooit helemaal gezien. Nu stond ik in de regen te kleumen bij een groot scherm op de Vismarkt, terwijl mijn jas langzaam doorweekt raakte (zie foto). Naarmate de regen minderde en paraplu’s ingeklapt werden kon ik zowaar iets zien van wat er op het podium gebeurde. Beau had diep respect voor ons, dat we met zijn duizenden het weer trotseerden om het ‘verhaal der verhalen’ te zien. We werden geïnstrueerd om hard Barabbas te roepen als zijn naam op de schermen verscheen. En “Kruisig hem!” als die cue te zien was. Daar deed ik dus mooi niet aan mee.

Lees verder