Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013


Een reactie plaatsen

Vier dingen die in de hemel gebeuren (en op aarde ook iets te zeggen hebben) (Onze Vader #6)

De hemel op aarde. Wat moet je ermee? Het voelt vooral als goedkoop sentiment, populair in de weken rond Kerst in een wereld van oorlog, aanslagen, eenzaamheid, verwijdering. De hemel op aarde, dat gaat niet gebeuren. Misschien voelt het zo, voor eventjes, maar vaak niet al te lang.

Ik heb best geworsteld met dit deel van het Onze Vader. ‘Op aarde, zoals in de hemel’. Het gaat dan over dat Gods Koninkrijk komt, zijn wil gedaan wordt, hier op aarde, zoals dat blijkbaar ook in de hemel gebeurt. Maar de hemel op aarde is toch naïef?

Ik kwam steeds weer terug bij de vraag: maar wat gebeurt er dan in de hemel? Wat lezen we in de Bijbel dat ze in de hemel gebeuren? En hoe zegt dat iets over hoe wij hier op aarde met Gods Koninkrijk bezig zijn en zijn wil proberen te doen? Uiteindelijk kwam ik uit bij vier dingen. Vier dingen waarvan ik in ieder geval in de Bijbel lees dat ze in de hemel gebeuren. Vier dingen waarvan ik vind dat ze ons op aarde ook iets te zeggen hebben.
Lees verder


Een reactie plaatsen

En toen kwam Gods wil… (Onze Vader #5)

Als kind las ik ‘uw wil geschiede’ vooral als een constatering. Wat God wil gebeurt. Punt. Waarom het een gebed zou zijn was niet helemaal duidelijk, maar blijkbaar wilde Jezus het nog even gezegd hebben. Toen ik met deze blog begon, besefte ik dat ik er al die tijd uiteindelijk nog niet heel veel verder over nagedacht heb. Als ik nu bedenk waarom dit gebed onderdeel is van het Onze Vader, heb ik daar twee gedachten bij: Het doet me denken aan Gods woord, maar ook Gods plan.
Lees verder


2 reacties

3 gebieden waarop ‘Laat uw Koninkrijk komen’ spannend is (Onze Vader #4)

Wat mij betreft heeft het geloof zelf en zeker het idee van het Koninkrijk van God een zekere spanning in zich. Helemaal als we spreken over Gods Koninkrijk (God, als in perfect en liefdevol en heilig) dat op aarde aanwezig is (aarde, als in gebroken en imperfect en rommelig).

Het woord spanning heeft in het Nederlands verschillende smaken. Wat ik bedoel is niet spanning in de zin van stress, maar meer spanning in de zin van steeds weer balans moeten vinden, zoals een koorddanser op een koord. Of zoals lopen feitelijk ‘gecontroleerd vallen’ is. Spieren die zich spannen om steeds maar weer overeind te blijven.

Lees verder


2 reacties

Muziek die me raakt: Jon Foreman – All of God’s Children

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. Net als vorig jaar, wil ik in deze vakantieperiode een aantal van die liedjes delen.

Ik heb de neiging om bij alle liedjes hele lappen tekst op te schrijven, om uit te leggen waarom de muziek me zo raakt. Die lappen tekst zijn dan nodig omdat ik eigenlijk niet onder woorden kan brengen wat mijn hart en gevoel uitroept. Waarom dit lied me raakt is echter in één woord samen te vatten: hoop. Hoop op wat komt, zonder de ogen te sluiten voor wat er is.

Ik vind Jon Foreman, en daarmee ook Switchfoot, een van de grootste profetische stemmen van zijn generatie. Niet de als profetie gemaskeerde veroordeling van mensen die precies menen te weten wanneer de wederkomst zal zijn of welke tsunami een straf is voor welke zonde. Jon Foreman legt in zijn muziek zijn vinger bij schoonheid, bij hypocrisie, bij geloof, bij hoop en zegt: ‘Kijk dit eens’. En dan kijk ik en dan voel ik en dan weet ik niet wat ik moet zeggen.
Lees verder


1 Comment

Het Koninkrijk van de underdog en de verleiding van de Farizeeër

Hoe meer ik in de Bijbel over Jezus lees en probeer door te laten dringen wat er staat, hoe weerbarstiger de teksten soms worden. Jezus sprak over het komende Koninkrijk, riep op tot bekering, tot eenheid, tot verzoening met God. Hij roept mensen naar zich toe, zoekt verbinding, maar zegt soms dingen die vooral afstoten. Hij windt zich op over de Farizeeën en neemt het op voor de underdog, de zondaar, de tollenaar, de overspelige.
Lees verder


3 reacties

De opdracht van Johannes de Doper: bekering, maar ook verzoening

Johannes de Doper is een kleurrijk personage. Hij had een eenzijdig eetpatroon, een mantel van kamelenhaar en een duidelijke opdracht. De missie van Johannes de Doper was het volk voor te bereiden op de komst van de Heer, namelijk Jezus. De manier waarop Johannes dat zou doen, wordt ook duidelijk beschreven in Lukas 1 en dan wordt het interessant. Er zijn namelijk twee manieren waarop Johannes dat zou bereiken en een van die twee manieren heb ik altijd overheen gelezen. Lees verder


Een reactie plaatsen

4 gebieden waarop christenen te bang zijn (deel 2)

Ik zat vroeger op een koor. Ik heb vrij weinig muzikaal gevoel en mensen die wel eens naast me in de kerk hebben gezeten zullen bij deze mededeling misschien een wenkbrauw optrekken. Het is waar: ik heb een poos op een koor gezeten en ik vond het leuk. We zongen echter één lied waar ik het tekstueel niet helemaal mee eens was. Bij dat lied bewoog ik mijn mond, maar maakte ik geen geluid. Dan was in ieder geval voor mezelf duidelijk dat ik er niet mee eens was! Na een optreden kregen we vaak applaus. Als mensen dan klapten lachte ik schaapachtig en sloeg even mijn ogen ten hemel. Ik wilde aangeven dat ik het allemaal niet zelf gedaan had, maar God. Ik stelde niet zoveel voor, het ging allemaal om God.

Deze twee gedragingen van mij in het koor (ik was trouwens tenor, mocht je nieuwsgierig zijn), zijn een milde vorm van angst op de twee gebieden die vandaag aan bod komen. Lees verder


2 reacties

4 gebieden waarop christenen te bang zijn

Christenen zijn op veel gebieden te bang. Dat is een stelling die ik wel aandurf. En dan bedoel ik dit keer niet angst voor God of juist angst voor de duivel of iets dergelijks. Ik bedoel dat ik bij christenen en in kerken angsten zie die tot kramp leiden. Zoals Yoda al zei: Fear is the path to the dark side of the force. Het is een angst die tot veel narigheid kan leiden. Want wat die dark side voor kerken is, is helaas wel bekend: controle, manipulatie, veroordeling.

Ik zie vier gebieden waarop christenen, mijzelf inbegrepen, vaak te bang zijn. Twee komen nu, twee volgende week, anders wordt deze blog te lang.
Lees verder


Een reactie plaatsen

3 manieren om je medemens meer vrij te laten zijn

Soms heb ik een opeens een enorme openbaring van iets dat eigenlijk zo logisch is, dat iedereen het waarschijnlijk al snapt en ik er als laatste achter kom. Dat begon als kleuter met de verbazingwekkende ontdekking dat ik fouten kon maken (Het verhaal gaat dat op een van mijn eerste schooldagen als kind de juf iets aanwees wat ik fout had gedaan en dat ik bij hoog en laag volhield dat dat niet kon, ik maakte namelijk geen fouten) en sinds die tijd komt het regelmatig voor. Laatst klikten er twee dingen in mijn hoofd die daarvoor wel een beetje om elkaar heen zwierven, maar nooit echt verbonden raakten.
Lees verder


Een reactie plaatsen

Waarom ik sorry wil zeggen tegen de rokers in ons midden

Het hoge woord moet eruit en nu moet iedereen het ook maar weten. Er is namelijk een groep jongeren die ik jarenlang uit de hoogte heb bekeken: rokers. In mijn tijd bij Athletes in Action waren er elk event drie belangrijke regels: no smoking, no drinking, no dating. Voor verstokte rokers werd een uitzondering gemaakt. Zij mochten op één bepaalde plek op het terrein roken. Stom, vond ik. Zelf vind ik roken vies, ongezond en asportief. Raar dat er voor dat soort mensen toch een hoekje op het terrein wordt ingeruimd, zo dacht ik. Maar ik zat fout.
Lees verder