Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013


2 reacties

Muziek die me raakt: Jon Foreman – All of God’s Children

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. Net als vorig jaar, wil ik in deze vakantieperiode een aantal van die liedjes delen.

Ik heb de neiging om bij alle liedjes hele lappen tekst op te schrijven, om uit te leggen waarom de muziek me zo raakt. Die lappen tekst zijn dan nodig omdat ik eigenlijk niet onder woorden kan brengen wat mijn hart en gevoel uitroept. Waarom dit lied me raakt is echter in één woord samen te vatten: hoop. Hoop op wat komt, zonder de ogen te sluiten voor wat er is.

Ik vind Jon Foreman, en daarmee ook Switchfoot, een van de grootste profetische stemmen van zijn generatie. Niet de als profetie gemaskeerde veroordeling van mensen die precies menen te weten wanneer de wederkomst zal zijn of welke tsunami een straf is voor welke zonde. Jon Foreman legt in zijn muziek zijn vinger bij schoonheid, bij hypocrisie, bij geloof, bij hoop en zegt: ‘Kijk dit eens’. En dan kijk ik en dan voel ik en dan weet ik niet wat ik moet zeggen.
Lees verder


Een reactie plaatsen

Muziek die me raakt: Stef Bos – My land is jou land (Lied van Ruth)

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. Net als vorig jaar, wil ik in deze vakantieperiode een aantal van die liedjes delen.

Jaren geleden vroeg de NCRV Stef Bos voor het tv-programma In een ander licht. Als onderdeel van dit programma las Stef Bos het verhaal van een persoon in de Bijbel en schreef daar een liedje over. De cd die dat uiteindelijk opleverde staat vol met ontroerende, verrassende, eerlijke liedjes over bijbelfiguren. Niet per se dogmatisch verantwoord, maar dat kun je ook niet van Stef Bos verwachten. Wel zet hij de bijbelse personen inderdaad in een ander licht. Hij geeft ze gevoel en emoties, maakt hun keuzes en worstelingen invoelbaar.

Stef Bos is getrouwd met een Zuid-Afrikaanse vrouw en woont in Zuid-Afrika. Toen hij een lied bij Ruth moest schrijven besloot hij dat in het Afrikaans te doen en zo zijn eigen verhaal, het verhaal van zijn vrouw, te verweven met het verhaal van Ruth, die ook een vreemdeling in een andere cultuur was. Het gaat over samen. Over kiezen voor de ander, voor waar de ander vandaan komt, voor wie de ander is en welke mensen en cultuur achter hem of haar staan. Over samen doormaken wat nodig is om de ander te dienen, te beschermen en lief te hebben.
Lees verder


Een reactie plaatsen

Muziek die me raakt: Rikkert Zuiderveld – Wat ben je mooi

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. Net als vorig jaar, wil ik in deze vakantieperiode een aantal van die liedjes delen.

Voor wie het nog niet weet: Rikkert Zuiderveld is een van mijn helden. Iemand die tegelijk scherp en liefdevol is, die een diepgaande relatie met God heeft maar toch een open blik naar anderen, die met taal kan spelen of in de meest eenvoudige woorden emotie kan vangen is een held.

Een van de voorbeelden daarvan is wat mij betreft dit lied. Rikkert heeft er ooit over in een interview gezegd dat hij een lied wilde schrijven over de lichamelijke liefde, om te kijken of dat lukte op een smaakvolle manier, zonder dat het plat of oppervlakkig wordt. Wat mij betreft is dat gelukt. In prachtige taal omschrijft Rikkert de poëzie van seks, maar ook vooral het feit een lichamelijk relatie diepgaand contact is en diepgaand contact nodig heeft.
Lees verder


Een reactie plaatsen

Muziek die me raakt: Johnny Cash – The Man Comes Around

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. Net als vorig jaar, wil ik in deze vakantieperiode een aantal van die liedjes delen.

Johnny Cash heeft aan het eind van zijn leven nog een serie platen opgenomen die bekend staan als de ‘American Recordings’, genaamd naar het platenlabel dat ze uitbracht. Het zijn liedjes van vroeger, nieuwe nummers en covers van andere artiesten. Het zijn ook de woorden van een man die aan het eind van zijn leven zijn muziek door wil geven aan anderen. Met de extra doorleefde stem van Cash levert dat prachtige muziek op.

Het nummer When the Man Comes Around gaat over de Apocalyps. Het einde der tijden als de Wederkomst van Christus zal zijn. Ik krijg nog steeds kippenvel als ik het hoor. De tekst mengt dreigende taal met hoopvolle woorden, persoonlijke beelden met brede panorama’s. Het maakt duidelijk dat deze gebeurtenis volkomen uniek is in de geschiedenis van de kosmos. Het gaat over keuzes moeten maken, over daar te laat mee zijn, over een zachte hand en over het vale paard van de dood. Wat hier gebeurt is dat de Man terugkeert, dat de vaderkloek zijn kuikens verzamelt, dat het Koninkrijk van de Alfa en Omega gevestigd wordt en dat de hoop of dreiging voor iedereen persoonlijk wordt, een naam krijgt en een keuze vraagt.
Lees verder

violet burning


Een reactie plaatsen

Muziek die me raakt: The Violet Burning – Forty Weight

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. Net als vorig jaar, wil ik in deze vakantieperiode een aantal van die liedjes delen.

Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik niet zo van worshipmuziek hou. Op de een of andere manier vind ik niet de connectie met God bij liedjes van Hillsong, Jesus Culture of Opwekking. De tijd dat ik anti was, ligt overigens wel achter me en ik moet toegeven dat er tegenwoordig af en toe echt goede nummers gemaakt worden (Oceans bijvoorbeeld).
Eén band heeft echter al die jaren wel mijn worshipschild doorboort: The Violet Burning, een wisselende formatie muzikanten rond zanger Michael Pritzl. Het is geen worshipband, maar hun muziek is altijd op een doordringende manier op God gericht. Ik weet niet of het hun eerlijkheid in teksten is, een diepgang en devotie die ik in hun live-optredens gezien heb of het feit dat ze God aanbidden met slome, scheurende gitaren. De teksten van The Violet Burning zijn vaak simpel, maar er spreekt een verlangen uit naar intimiteit met God op een diep niveau. Het is een uitnodiging aan God om dichtbij te komen, in het volle besef dat God soeverein is. Dat maakt het des te indrukwekkender dat Hij die uitnodiging steeds weer aanneemt.
Lees verder


4 reacties

Muziek die me raakt: ME – Rest In Pieces

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. In deze vakantieperiode wil ik een aantal van die liedjes delen. Dit is het slot van deze serie.

Minco Eggersman staat niet bekend om zijn vrolijke liedjes. Hij is betrokken bij at the close of everyday en and beïnvloedt, maar ook muziek die soms juist precies verwoordt wat ik voel. Dit nummer, Rest In Pieces, hoorde ik voor het eerst toen ik serieus in de knoop zat met God en mijn geloof. Ik hoorde Gods stem in dit nummer, die mij vertelde dat Hij het wist dat ik het gevoel had in scherven te liggen. En als je Gods stem in dit nummer hoort, is daar opeens die vraag. De vraag die ik eerder andersom zou stellen, maar nu was het God die zich kwetsbaar maakte en het aan mij vroeg in de strijd en moeite die ik met Hem had. De vraag waarmee God door mijn muur breekt: Can I still be your friend?
Lees verder

Emeli Sandé


2 reacties

Muziek die me raakt: Emeli Sandé – Next To Me

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. In deze vakantieperiode wil ik een aantal van die liedjes delen.

Emeli Sandé kwam voor mij voor het eerst op de radar toen ze tijdens de opening van de Olympische Spelen ‘Abide With Me’ zong en daarmee een stadion, een natie en waarschijnlijk een complete planeet stil kreeg. Haar stijl is niet het soort muziek waar ik naar luister, maar wat ze zingt raakt me net zo als hoe ze het zingt. Het nummer Next To Me is uitzonderlijk in een macho wereld. Een vrouw zingt over een man, over hoe hij naast haar staat, op een manier die zowel de kracht van de man, als van de vrouw, als van hun samen laat zien. Elke keer als ik dit liedje hoor, wil ik die man zijn. Niet voor Sandé, maar voor mijn eigen vrouw. Mijn plek is naast mijn vrouw. Mijn taak is haar dienen, haar steunen, haar laten bloeien. De macho wereld zal dat zwak vinden, maar het is hoe God het bedoeld heeft. In dit lied laat Emeli Sandé zien hoe krachtig dat is.

Johnny Cash banner


Een reactie plaatsen

Muziek die me raakt: Johnny Cash – San Quentin (live)

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. In deze vakantieperiode wil ik een aantal van die liedjes delen.

In de film Walk The Line, over het leven van Johnny Cash, zit een mooie uitspraak. Johnny Cash besluit op een gegeven moment dat hij in een aantal gevangenissen op wil treden. En niet zo maar gevangenissen, maar Folsom Prison en San Quentin. Beruchte gevangenissen. Zijn manager zegt tegen hem (in de film): “Your fans are church folk, Johnny. Christians. They don’t wanna hear you singing to a bunch of murderers and rapists, tryin’ to cheer ‘em up.” Waarop Johnny Cash antwoordt: “Well, they’re not Christians, then.“ Aan die uitspraak moet ik denken bij dit nummer. Het is niet zozeer de tekst die me kippenvel geeft, als wel de reactie van het publiek. In San Quentin zingt Cash over San Quentin en zijn woorden zijn diep en donker en raken het publiek. Cash verplaatst zich in hun wereld en laat zien dat hij ze begrijpt en het publiek reageert daar uitzinnig op. Hij zingt verder liedjes over spijt en berouw, over God, over liefde. Johnny Cash brengt hoop op een donkere plek, zonder de duisternis van de plek te ontkennen.

Lees verder

Spinvis banner


2 reacties

Muziek die me raakt: Spinvis – Kom terug

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. In deze vakantieperiode wil ik een aantal van die liedjes delen.

Hoe hij het doet weet ik niet, maar Spinvis kan met heel eenvoudige woorden beelden en emoties oproepen die in je gevoel gaan zitten. De teksten en deuntjes nestelen zich in je achterhoofd, waar je ze dagen, weken later nog steeds tegenkomt. Het gevoel dat het oproept grijpt zich vast aan je stemming en brengt, afhankelijk van het liedje, hoop of zwaarmoedigheid, of allebei. ‘Kom terug’ is voor mij een lied van hoop. Het laat me verlangen naar leven met alle zintuigen open. Ik voel me vaak vlak of afwerend. Dit liedje boort zich door mijn schild en schulp en fluistert: Bloei maar open.

Lees verder


Een reactie plaatsen

Muziek die me raakt: Switchfoot – Let It Out

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. In deze vakantieperiode wil ik een aantal van die liedjes delen.

Het nummer Let It Out van Switchfoot is een van die liedjes. Er zijn weinig bands die zo goed aansluiten bij waar ik naar zoek, waar ik mee worstel, waar ik boos of blij van wordt als Switchfoot. Hun muziek raakt altijd weer een snaar en dit nummer gaat ook weer over mij. Door angst voor afwijzing verstop ik me vaak en wil ik niet al te veel opvallen. Bij mensen, maar ook bij God. Zo ging het altijd. Ik stopte mezelf weg en liep steeds meer vast in mijn angst en in gevoelens van minderwaardigheid. Nu ontdek ik echter steeds meer dat ik iets te vertellen heb, dat ik mezelf, God en anderen tekort doe als ik mezelf verstop. Dit nummer van Switchfoot gaat daar ook over. Mijn verlangen is om liefde, vrijheid, aanvaarding in te ademen en weer naar buiten te laten stromen.

Lees verder