Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Bijl als symbool voor hoop


2 reacties

Hoop is niet soft, hoop is een bijl

Femke Halsema heeft mij weer opnieuw de kracht van hoop laten zien. Wat mij betreft moet hoop voorin de etalage van het christelijk geloof staan. Hoop doet namelijk leven en er is niemand die zo’n sterke fundering legt voor hoop (en voor leven) als Jezus.

Toch heeft het ook een slechte naam. Hoop is naïef, passief en soft. Hopen doe je als je het allemaal niet meer zo weet of als het je zelf allemaal niet meer zo lukt. ‘We kunnen nu alleen nog maar hopen’. Des te interessanter om te lezen wat een niet-gelovige politica als Femke Halsema Lees verder

God neemt de tijd


Een reactie plaatsen

God neemt de tijd met mij (en dat frustreert me enorm)

Tijdens een video over de oerknal raakte Gods grootheid me dieper dan ik ooit eerder had gehad. De verteller liet zien hoe iets explodeerde, gassen afkoelden, om elkaar cirkelden, er elementen ontstonden en langzaam planeten zich vormden. Wauw, dacht ik: Als God op deze manier de aarde heeft geschapen, dan nam Hij de tijd. God kneedt, danst het universum in elkaar op een indrukwekkende, prachtige manier. Het gaf me kippenvel om te denken aan de God die dat in zijn hand heeft, die dat heeft ontworpen.

Ook als je niet gelooft dat God miljarden jaren gebruikt heeft om de wereld te scheppen, is het alsnog bijzonder dat Hij het in 6 dagen deed. Er was een tijd dat de aarde woest en leeg was. Er was een tijd dat het donker was. Er was een tijd dat er licht was van een zon die scheen op een uitgestorven aarde. Er was een tijd van planten, onaangeroerd door dierlijk of menselijk leven. Er was een tijd dat de mens alleen was. Het werd avond en morgen… Ook in 6 dagen Lees verder


Een reactie plaatsen

Een blik op de toekomst dwingt de ogen naar het nu

Bij mij in de kerk zongen we laatst een lied met in een van de coupletten de tekst ‘You didn’t want heaven without us / So Jesus, You brought heaven down.’ Oftewel: God vindt de hemel zonder mij helemaal niks en stuurde daarom Jezus naar de aarde, om de hemel naar de aarde te brengen. Terwijl we verder zongen, bleef ik mijmeren over deze tekst. En dacht ik: nee, dit klopt niet.

Is Gods doel om de ‘ons’ van het lied bij Hem in de hemel te hebben? Als ik de Bijbel lees gaat het God helemaal niet om de hemel. Het gaat God ook niet om het verzamelen van zielen, waaronder die van mij, in de hemel. Ik heb het er al vaker over geschreven: Het gaat God om de nieuwe aarde. Dat is ons doel, dat is ons thuis.

De hele schepping

In Efeze 1:4-11 lezen we dat God al voor de schepping (en daarmee dus ook voor de zondeval!) het verlangen had dat wij in Jezus zijn kinderen zouden zijn. Uiteindelijk is het besluit van God (lees: Zijn plan met de wereld) om alles in de hemel en op aarde onder het gezag van Jezus bijeen te brengen.

Romeinen 8 vertelt dat de hele schepping bevrijd wordt en meedeelt in de glorie van Gods kinderen. [Lees verder]

Deze week is mijn blog te vinden op de site van Navigators. Klik door om de rest te lezen.
(Fotocredit: Eberhard Grossgasteiger)


3 reacties

Waarom ik niet over dinoplaatjes wilde schrijven (en het nu toch doe)

Dinoplaatjes. Ik had besloten om in geen miljoen jaar over zulke dingen te schrijven. En dan bedoel ik over de reactie van sommige christenen. En over de reactie daarop van sommige andere christenen en niet-christenen. En over hoe dat dan heen en weer gaat en iedereen van zichzelf denkt: ‘Dat heb ik goed gezegd! Ik heb die andere gekkies eens laten weten hoe het zit.’ Nee dus. Heb ik geen zin in. Omdat het discussies zijn die steeds weer terugkomen en omdat het discussies zijn waar totaal geen beweging in zit.
Lees verder


Een reactie plaatsen

2 redenen waarom de hemel me niet zo boeit (Onze Vader #2)

En dan de hemel. Vorige week schreef ik over de woorden Onze en Vader. Jezus vervolgt dat die vader van ons in de hemel is. Je weet wel, hemel. De plek waar God woont met engelen en mensen die al overleden zijn en graag bij Hem waren. Als ik denk aan de hemel, boeit dat idee me niet zo, maar waarschijnlijk ben ik daarin verpest door alle slechte voorstellingen met wolken, harpjes en mollige kindertjes met vleugeltjes. En een grote gouden poort.
Lees verder


Een reactie plaatsen

Wat de sabbat vertelt over rust vinden in God

Meer dan tien jaar geleden heb ik drie maanden vrijwilligerswerk gedaan in Jeruzalem. Het werk zelf was een vervreemdende ervaring. Ik had aangegeven dat ik niet zo goed ben in werken met gehandicapte kinderen of bejaarden en daarom lieten ze me met iemand meelopen die praktische klussen deed voor arme mensen. Verven, timmeren, repareren. Iets waar ik dus al helemaal niet goed in ben…

Ondanks dat was het verrijkend om drie maanden lang op zo’n bijzondere, bizarre plek te wonen. Eén van de dingen die we daar deden was het vrijdagse sabbatsmaal. Gezellig met de joden meedoen zeg maar. Lees verder


Een reactie plaatsen

De Schepping is een belangrijk verhaal (en evolutie doet daar niets aan af)

Ik geloof dat God de Big Bang en evolutie heeft gebruikt om gedurende miljarden jaren de aarde en de mens te scheppen. Mensen met die overtuiging krijgen soms het verwijt de Bijbel en het verhaal in Genesis aan de kant te schuiven. Dat is niet zo. Het verhaal staat niet voor niets in de Bijbel en zegt een aantal belangrijke dingen over God, de mens en de wereld. Ik had deze blog net zo goed kunnen beginnen met: Ik geloof dat God de aarde en de mens geschapen heeft met een plan en een bedoeling. Daar geloof ik namelijk ook in, intens. Omdat Genesis me dat vertelt.

Lees verder


2 reacties

De menselijke Jezus: Jezus als veelvraat en dronkaard

Jezus was een levensgenieter. En op de een of andere manier is dat een raar beeld voor me. Voordat ik erover na ging denken (in het kader van mijn zoektocht naar de menselijke Jezus) had ik de neiging om Jezus vooral heel serieus te zien. Hij ging naar maaltijden, maar daar was Hij vooral een Jezus die minzaam glimlachend, volkomen beheerst en serieus te midden van een groot feest met een uitgestreken gezicht statements maakt en aan een glaasje rode wijn nipt. Als ik er meer over nadenk kan dit niet kloppen en doet het af aan de menselijkheid van Jezus.

Lees verder