Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

foto bij blog geen veroordeling


Een reactie plaatsen

Vrij in Christus: 3 x geen veroordeling voor wie in Jezus is

Ik vermoed dat 99% van de negatieve oordelen over Matthijs den Dekker door mijzelf wordt bedacht. Ik ken niemand anders die zo hard, streng en veroordelend voor mij is, als ikzelf. Mijn vermoeden is ook dat 99% van de negatieve oordelen waarvan ik denk dat anderen ze hebben, eigenlijk van mezelf komen. Ik projecteer mijn eigen veroordeling op anderen, zoals (om maar iemand te noemen) God.

In mijn leven ben ik lange tijd bang geweest voor God. Hij keek altijd mee of ik niet iets verkeerd deed, om mij daarvoor te kunnen veroordelen. Totdat Lees verder


Een reactie plaatsen

Wat het voor onze vrijheid betekent dat Jezus mens werd

Stel je voor: je staat met je rug tegen de muur. Je kunt geen kant op. Een woeste menigte stormt op je af, zwaard getrokken, schreeuwend van haat. Je ziet niet alleen mensen, maar ook een kudde stieren, horens omlaag, damp uit de neusgaten. Er rennen leeuwen tussen, de vervaarlijke tanden woest ontbloot en een kudde wilde honden, blaffend, kwijlend, happend naar alles en iedereen. Wat doe je?

Onlangs mocht ik spreken in mijn gemeente en het ging over psalm 22. Ik gebruikte de psalm om te vertellen over Gods vrijheid. Naast psalm 22 was de kerntekst Romeinen 8:1: ‘Er is geen veroordeling voor wie in Christus Jezus is.’ Het was bijzonder om te spreken over iets dat zo mijn hart raakt. Een aantal onderdelen van die preek heb ik bewerkt als blog. Dit is Lees verder

foto bij blog over koninkrijk van jezus


Een reactie plaatsen

Jezus’ Koninkrijk en de psalm van ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?’

Psalm 22 staat zo tjokvol profetieën over het lijden, sterven en koninkrijk van Jezus, dat je bijna zou vergeten dat het een psalm van David is. En in eerste instantie dus over David gaat. Dat het David was die God de vraag stelde: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?’ Als je de psalm leest, schotelt David je zijn ellende voor in ongelooflijk levendige termen. Het is een indrukwekkende psalm.

Onlangs mocht ik spreken in mijn gemeente en het ging over psalm 22. Ik gebruikte de psalm om te vertellen over Gods vrijheid. Naast psalm 22 was de kerntekst Romeinen 8:1: ‘Er is geen veroordeling voor wie in Christus Jezus is.’ Het was bijzonder om te spreken over iets dat zo mijn hart raakt. Een aantal onderdelen van die preek heb ik bewerkt als blog. Dit is Lees verder

foto bij blog leven


2 reacties

Wat het voor mij betekent dat God de God van het Leven is

God is de God van het leven. Leven met een hoofdletter L. “God geeft Léven,” zeggen mensen dan en ze kijken er betekenisvol bij. Alsof ze willen zeggen: “Waarom ben je nog niet zo Blij als ik?!”

Het klopt natuurlijk. God is de God van het leven. God geeft leven. Maar wat betekent dat? Er zit een enorme lading en diepgang in het woord ‘leven’ in de Bijbel, waar we ons nog flink op kunnen uitleven (leuk hè, woordspelingen, ik leef er helemaal van op!). Ik vertel vandaag iets van wat het voor mij betekent dat God de God van het leven is. Waarschuwing:

Lees verder

vrij-paarden


4 reacties

Je bent vrij, omdat je geliefd bent

Ik had als kind altijd een hekel aan dominees die hun preek begonnen met een kort en krachtig statement en dan zeiden: “Dat is eigenlijk wat ik wil zeggen, ik zou nu met mijn preek kunnen stoppen.” Ik vond dat stom, omdat er nooit een dominee was die het lef had om ook daadwerkelijk te stoppen met zijn preek. Altijd kwam er een toch-nog-even-dit.

Vaak denk ik na over wat nou de belangrijkste boodschap is, die ik via deze blog de wereld in wil slingeren. Ik kom dan de ene keer uit op: Je bent geliefd. De andere keer op: Je bent vrij. Wat mij betreft zijn deze twee onlosmakelijk met elkaar verbonden. Je bent namelijk vrij, omdat je geliefd bent.

Je bent vrij, omdat je geliefd bent.

Dat is eigenlijk wat ik wil zeggen, ik zou nu met mijn blog kunnen stoppen.

 

Maar…

Toch nog even dit: Lees verder


Een reactie plaatsen

Wanneer streven naar groei uit de bocht vliegt

Vakantie is een tijd van even niet hoeven. Even de boel de boel laten, de deur achter je dichttrekken, met de beentjes omhoog, dat pakken ze je niet meer af en meer van dat soort clichés. Vakantie is een tijd van even niet hoeven, maar vaak wel veel doen: zwemmen, tent opzetten, uitstapjes, zelf koken, extra schoonmaak, boeken lezen, museum, dierentuin, fietsen. Maar: Het hóéft allemaal niet. Je bent vrij.

Ik werk bij Navigators. Het is een mooie club. Lees verder


Een reactie plaatsen

Goed nieuws voor oudste zonen: De vader behandelt hem net als de jongste

Een Spaanse vader wilde het goedmaken met zijn zoon die naar Madrid is weggelopen. Vol berouw plaatst de vader een advertentie in een krant, El Liberal: ‘Paco, ontmoet me bij hotel Montana, dinsdag tussen de middag, alles is vergeven, papa.’ Nu is Paco een gewone naam in Spanje en als de vader naar het plein gaat, staan er achthonderd jongemannen met de naam Paco die wachten op hun vaders. (Uit: Jutten van Reinier Sonneveld)

Ik ben waarschijnlijk niet de enige die zich vooral herkent in de oudste zoon, de bekendste ‘oudste zoon’ uit de wereldliteratuur. (Als het je niet bekend voorkomt, moet je de eerste helft van Lucas 15 lezen.) De gelijkenis van Jezus legt nadruk op de jongste zoon, de ‘verloren zoon’, maar die staat toch wat verder van mijn bed. Verkwisting, losbandigheid, het is niet aan mij besteed. Nee, dan de oudste broer. Wrok, negatieve gevoelens, hard werken, maar toch twijfelen aan de liefde van de vader, dat is meer mijn kopje thee.
Lees verder


2 reacties

Amen, ja, amen. Aaaahamen, aaaahahahaaaaahameeeeeeen. Amen! (Onze Vader, slot)

“Amen is niet het sein tot kuchen in de kerk.” Zo vertelde een boekje over gebed mij ooit. Amen is veel meer. In veel bewerkingen van het Onze Vader die bedoeld zijn om te zingen is dat amen aan het eind een grote climax. Het wordt lang en plechtig uitgerekt (aaaahaaaaamen) en nog een paar keer herhaald. Je moet wat met dat korte woordje aan het eind.

Meen ik dit?

Een poosje geleden plaatste ik deze tweet:

Lees verder


Een reactie plaatsen

Waarom je Gods liefde niet voor jezelf kunt houden

Gods liefde gaat over vrijheid en aanvaarding. Dat is in één zin het centrale thema van mijn blog. Waarom? Omdat ik daar zelf nog veel in te leren heb en steeds weer meer ontdek en ervaar van Gods liefde, vrijheid en aanvaarding. Ik ben van een strenge God die me opsloot in regels en zocht naar wat ik fout deed naar een God gegaan die een liefdevolle vader is. Niet omdat me dat beter uitkwam, maar omdat God zich steeds meer zo aan me laat zien. Het is soms een worsteling het te accepteren, maar ik blijf het proberen. Net zo lang tot ik er goed in wordt.
Lees verder