Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013


Een reactie plaatsen

Waarom ‘goede dingen’ niet is wat God goed maakt [Gastblog]

SONY DSCDit is een gastblog van Joyce Kremers. Ik ken Joyce sinds we samen aan het toneelstuk The Singer werkten. Ik vind het bijzonder hoe ze, door moeilijke tijden heen, haar geloof dieper heeft laten wortelen, in plaats van op te geven. Daarom ben ik blij dat ze daarover deze gastblog heeft geschreven. Joyce komt uit Canada, is inmiddels al elf jaar met een Nederlander getrouwd en geeft les aan de Hanzehogeschool Groningen.

Gifgroene graffiti

De Prinses Irenetunnel in Delft is de grootste plek in Nederland waar graffitiartiesten legaal hun gang kunnen gaan, hoewel de tunnel helaas in 2015 gesloten wordt. Onlangs liep ik er nog één laatste keer doorheen om de kunstwerken te bewonderen. De grote, gifgroene bellenblaasletters waren niet te missen. Ze spetterden over de andere, somberdere tekeningen. “God is liefde”, stond er. Het is een populaire uitspraak. Ze deden me denken aan die andere woorden: God is goed.

Ik heb die zinnetjes duizenden keren gehoord (net als volgens mij iedereen), al als klein meisje met roze jurkjes en kanten sokjes. Lees verder


4 reacties

Muziek die me raakt: ME – Rest In Pieces

Zo af en toe kom ik ze tegen: liedjes waar ik kippenvel van krijg. Het is niet alleen goede muziek, maar het raakt me dieper. Het weet diepe verlangens te verwoorden of iets los te maken in mijn hart. In deze vakantieperiode wil ik een aantal van die liedjes delen. Dit is het slot van deze serie.

Minco Eggersman staat niet bekend om zijn vrolijke liedjes. Hij is betrokken bij at the close of everyday en The Spirit That Guides Us, maar heeft ook solo, onder de naam ME, muziek uitgebracht. Vaak zijn het trage, diepe, soms zware liedjes. Muziek die ik niet al te vaak moet luisteren, omdat het mijn gemoedstoestand beïnvloedt, maar ook muziek die soms juist precies verwoordt wat ik voel. Dit nummer, Rest In Pieces, hoorde ik voor het eerst toen ik serieus in de knoop zat met God en mijn geloof. Ik hoorde Gods stem in dit nummer, die mij vertelde dat Hij het wist dat ik het gevoel had in scherven te liggen. En als je Gods stem in dit nummer hoort, is daar opeens die vraag. De vraag die ik eerder andersom zou stellen, maar nu was het God die zich kwetsbaar maakte en het aan mij vroeg in de strijd en moeite die ik met Hem had. De vraag waarmee God door mijn muur breekt: Can I still be your friend?
Lees verder


2 reacties

Wat woestijnperiodes in mijn leven mij gebracht hebben

Toen ik bij AIA ging werken, raakte mijn geloof in een crisis. Ik dacht dat ik God kende, maar bleek een totaal verkeerd beeld van God te hebben. Ik voelde me al mijn hele leven gedoogd door God. Getolereerd, in plaats van geliefd. En ik dacht dat dat zo hoorde. Tot ik bij AIA ging werken en besefte dat het anders kon. Het was een begin van een woestijnperiode.

Ik kwam in opstand. Ik stopte met de dingen die ik deed omdat ik bang was dat God boos zou worden als ik ze niet deed. Ik had er geen zin meer in om God te pleasen uit angst. Lees verder

Amen on panel painting


Een reactie plaatsen

Wat ik geloof(de)

Een jaar of twee geleden lag mijn geloof nog heel wat meer onder vuur dan nu. Ik wist vooral wat ik niet wilde, wat ik niet geloofde, wat ik niet meer geloofde. In die tijd was ik op zoek naar wat ik wel geloofde. Ik probeerde dat op papier te zetten en onderstaande ‘geloofsbelijdenis’ kwam er uit. Ik kwam hem onlangs weer tegen op mijn computer en het raakte me. Ik ontdekte hoezeer ik toen een basis heb gelegd voor wat ik nog steeds geloof. Ik besefte ook hoezeer mijn worsteling heel wat meer vuur in mijn geloof legde dan dat ik nu soms heb. Daarom plaats ik het hier, als eerbetoon aan de continue verandering in ons leven, en als herinnering aan de passie die voortkomt uit worsteling.
Lees verder