Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Logo The Passion EO

The Passion 2014: Een menselijke Jezus

Een reactie plaatsen

Gisteren heb ik voor het eerst van mijn leven The Passion helemaal uitgekeken en dat kwam omdat ik erbij was. Niet dat ik het eerder zo slecht vond dat ik de tv uitzette, overigens, ik heb het gewoon nooit helemaal gezien. Nu stond ik in de regen te kleumen bij een groot scherm op de Vismarkt, terwijl mijn jas langzaam doorweekt raakte (zie foto). Naarmate de regen minderde en paraplu’s ingeklapt werden kon ik zowaar iets zien van wat er op het podium gebeurde. Beau had diep respect voor ons, dat we met zijn duizenden het weer trotseerden om het ‘verhaal der verhalen’ te zien. We werden geïnstrueerd om hard Barabbas te roepen als zijn naam op de schermen verscheen. En “Kruisig hem!” als die cue te zien was. Daar deed ik dus mooi niet aan mee.

Ongrijpbaar

The Passion Vismarkt GroningenWat me opviel, nu en eerdere keren, is dat het de rollen om Jezus heen zijn die het best uit de verf komen. Maria, Petrus, Judas. Door de moderne liedjes, die geschreven zijn voor menselijk relaties, kunnen we meevoelen met hun verdriet, vriendschap en twijfel. Vooral Maria was indrukwekkend, met hartstochtelijke liedjes over verdriet en gemis. Maar Jezus blijft toch ongrijpbaar. In ieder geval voor mij. Misschien omdat ik weet dat het toch Jan Dulles is die daar een liedje van De Dijk zingt in een parkeergarage in Groningen. Misschien omdat de sfeer op de Vismarkt, tussen mensen voor wie het gewoon mooi spektakel is, anders is dan wanneer je het op tv ziet. Of misschien omdat Jezus voor mij zelf nog steeds ongrijpbaar is.

Het fascineert me hoe Jezus geportretteerd wordt in films of theater. Ik heb zelf vaak Jezus of Jezusfiguren gespeeld en er sluipt snel iets sereens in. Jezus is de kalme, ietwat gereserveerde man, die altijd bewogen, maar licht peinzend en gekweld door het leven gaat, zelfs als Hij tientallen liters wijn inbrengt in een feestje. Hij is vriendelijk, maar nooit uitbundig. Ik vind het daarom altijd mooi als er vertolkingen van Jezus zijn die daar doorheen prikken. Wat had ik tijdens The Passion graag Jezus die strike zien gooien op de bowlingbaan. (En zou het dan toch niet meteen al minder als Jezus voelen?) Cool om te zien hoe ze Hem neerzetten als jonge man met een hechte vriendengroep, die blij zijn elkaar weer te zien.

Anders dan ik

In een boek van Andrew Byers beschreef hij de observatie dat mensen Jezus vaak modelleren naar zichzelf. Hij gaf het voorbeeld van een introverte man die zich niet voor kon stellen dat Jezus daadwerkelijk schreeuwde als Hij tegen de mensenmenigte praatte. Een extraverte man die dat hoorde vond dat juist heel normaal en identificeerde zich het meest met de Jezus die boos werd om onrecht en de bankiers de tempel uit mepte. Omdat ik zelf introvert ben en het moeilijk vind connectie te maken en mezelf te laten zien, projecteer ik dat ook op Jezus.

Ik vind het moeilijk om persoonlijk met Jezus om te gaan. Daarom wil ik op zoek naar de menselijke Jezus. De Jezus die geleefd heeft als mens. De Jezus die geleefd heeft. Maar vooral ook: De Jezus die anders is dan ik. De komende tijd begin ik met een serie: de menselijke Jezus. Elke paar weken kijk ik naar een menselijke kant van Jezus. Ik ga de evangeliën lezen door een menselijke bril. Op die manier wil ik zelf dichter bij Hem komen. Niet omdat Hij niet ook goddelijk is, maar omdat ik een persoonlijke relatie wil met een persoonlijke Jezus. Een zoektocht naar een menselijke Jezus, een zoektocht naar een menselijke connectie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *