Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

3 dingen die mij helpen mezelf te aanvaarden

Een reactie plaatsen

Volgens mij is een van de meest fundamentele vragen die mensen over zichzelf stellen de vraag: “Mag ik er zijn?” Het is een zoektocht naar connectie met anderen, het gevoel erbij te horen, weten dat je aanvaard bent. Ik stel de vraag zelf ook, soms vaker dan goed is. Aan mezelf, aan God, aan anderen. Niet letterlijk natuurlijk. Het zit verstopt in andere vragen: “Wat vond je van mijn presentatie?”, “Vind je het goed als ik langskom?”, “Heb je even tijd voor me?” Het antwoord is echter maar moeilijk te vinden als je jezelf niet aanvaard.

En dat is het hele punt: Je wordt afhankelijk van acceptatie van anderen, op het moment dat je moeite hebt jezelf te accepteren. Dan is het ook nog eens een vicieuze cirkel: als ik mezelf niet aanvaard, lukt het me niet aanvaarding van anderen te ervaren. Ik durf niet te vertrouwen op de aanvaarding van anderen en sluit me dan dus af voor datgene waar ik juist naar op zoek ben. Hopeloos ingewikkeld soms en je kunt er doodmoe van worden.

De afgelopen jaren ben ik er echter wel steeds verder mee gekomen. Ik leer mezelf te aanvaarden en weet steeds beter mijn eigen antwoord op die vraag. Er zijn drie dringen die me daarbij helpen. Een feit, een vraag en een keuze.

1. Feit: God aanvaardt me en dat weet ik best

Vaak ga ik het eerst naar God toe. Hij is machtig, dus Hij moet toch ook wel wat negatieve gevoelens van me om kunnen buigen! ‘God, U aanvaardt mij toch, laat het dan merken!’ Meestal weigert God echter om een fopspeen voor mijn gevoel te zijn. Op zo’n moment vraagt Hij vertrouwen en voelt het of Hij zegt: “Ik aanvaard je en dat weet je best. Stop met zielig doen. Leef vanuit dat besef dat je eigenlijk al weet.” Het zijn dan ook momenten waarop ik vooral zielig doe; God weet op de een of andere manier perfect wanneer ik echt troost nodig heb en wanneer een schop onder de kont.

2. Vraag: Aanvaard ik mezelf, gewoon zoals ik nu ben?

Dit is een lastige. Het zit hem in het tweede deel van de vraag. Als ik denk aan mezelf aanvaarden, heb ik soms een visioen van hoe ik later zou kunnen zijn, op het moment dat ik mezelf kan aanvaarden. Dan ben ik groots en klaar en af. Maar na het dagdromen moet ik een eerlijk antwoord zien te krijgen op deze vraag. Ik ben kritisch ten opzichte van anderen, omdat ik kritisch ben ten opzichte van mezelf. Ik heb moeite met het aanvaarden van anderen omdat ik moeite heb met het aanvaarden van mezelf. Durf ik het aan om te zeggen dat ik goed genoeg ben, ook met al mijn imperfecties?

3. Keuze: Zet mijn trots aan de kant

Dan komt stap drie. Vanuit het besef dat God me aanvaardt en als onderdeel van mijn pogingen mezelf te aanvaarden zoals ik ben, komt de keuze om mijn trots aan de kant te zetten. Trots is een laag van zelfbescherming. Het is een manier om niet eerlijk naar mezelf te hoeven kijken. Jezelf aanvaarden gaat een stuk makkelijker als je niet hoeft te zien hoe je bent ‘gewoon zoals je nu bent’. Ik voel me kwetsbaar en trots is een beschermend laagje. Door daar doorheen te prikken komt er echter ruimte voor connectie. Het is steeds weer een keuze om niet toe te geven aan mijn trots.

Deze drie dingen zijn voor mij een reality check als ik moeite heb met mezelf. Dan ga ik ze alle drie af. Hopelijk kan jij er ook wat mee.

Wat helpt jou om jezelf te aanvaarden? Laat het in een reactie weten, hieronder of op Facebook.

 

(Fotocredit: Victor Hanacek)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *