Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Die blog over trots zijn op jezelf waarin Martin Luther King, Geert Wilders en Brené Brown allemaal een plek krijgen

Een reactie plaatsen

Martin Luther King schreef tijdens zijn leven 4 boeken en de laatste daarvan draagt de titel Where do we go from here: From chaos to community. Het kwam een jaar voor de aanslag op zijn leven in april ‘68 uit. Ik vond op een rommelmarkt de Nederlandse vertaling uit 1969 (mocht je een boek willen lezen waarin vrijuit over negers en het ‘negerprobleem’ gesproken wordt, moet je dit lezen) en het zette me aan het denken over onze tijd.

In het boek gaat King in op de vraag: hoe nu verder? Wat moet er gebeuren zodat wij, als Afro-Amerikanen (in termen van nu) echt op gelijke voet kunnen leven met onze witte mede-Amerikanen? King geeft veel verrassende antwoorden, gaat onder meer in op vraagstukken over woningnood en armoede, maar ook over wat gelijkheid nu precies is.

Trots en eigenwaarde

King was gepassioneerd voorstander van geweldloos verzet en neemt een heel hoofdstuk om de Black Powerbeweging te behandelen. In tegenstelling tot King gebruikten zij wel geweld en riepen ze mensen op om trots te zijn op de eigen geschiedenis als zwarten en gelijkheid desnoods af te dwingen. En als je daarbij heel toevallig een treetje boven de ander kwam te staan, was dat een mooie gelegenheid om ze terug te pakken.

King beaamt dat het goed is om trots te zijn op de eigen geschiedenis, het eigen kunnen en de persoonlijkheid van het individu. Weten waar je vandaan komt, wat je kunt, wie je bent, emotionele volwassenheid. Het geeft eigenwaarde. Brené Brown schrijft dat echte trots, echte eigenwaarde, het besef dat je genoeg bent, leidt tot het stellen van duidelijke grenzen, maar ook tot een mildere blik naar anderen. Ik geloof haar.

Die eigenwaarde leidt tot het opkomen voor jezelf, maar ook tot de kracht om samen te werken en de ander te zien in zijn of haar waarde. Samenwerking, liefde, vergeving. Alleen zo kan er duurzame gelijkheid ontstaan. Dat is waar Black Power volgens King de mist inging. Hun trots leidde tot haat en geweld, niet tot een besef van eigenwaarde en de waarde van anderen. Hun trots kwam uiteindelijk voort uit een zwakte en niet uit kracht.

Trots en hoogmoed

Martin Luther King heeft hiermee een belangrijke boodschap voor de samenleving van vandaag. Brexit praatte over trots op Groot-Britannië, Trump is trots op Amerika, Wilders wil weer trots kunnen zijn op de Nederlandse ‘joods-christelijke’ cultuur.

Ze slaan de plank mis en King weet precies de vinger te leggen op het waarom. Trots op wie je bent moet leiden tot een besef van eigenwaarde en dat besef leidt tot een besef van waarde van iedereen. Dan kun je ook op een gezonde manier grenzen stellen over wat je wel of niet pikt, zoals King ook heel duidelijk deed. Elke andere trots is geen trots, maar hoogmoed, het overschreeuwen van onzekerheid of angst.

Ik wil hier mensen niet mee oordelen. Angst en onzekerheid zijn reëel. Maar we hebben een keuze in welke trots we daarop laten groeien. De trots die gelijkheid brengt, de waarde van het individu ziet en samenbindt, de trots die een kracht is. Of de trots die leidt tot hoogmoed, jezelf boven de ander stellen en afwijzing, de trots die eigenlijk een zwakte is. Wat moet King trots(!) zijn geweest als hij de keuzes van Nelson Mandela en de onderdrukte bevolking van Zuid-Afrika mee had kunnen maken.

Trots en Jezus

Dit is een blog over het geloof, dus daar wil ik mee eindigen. Als er een groep mensen is die hier goed in zouden moeten zijn, zouden het christenen zijn. Als je Jezus volgt komt je eigenwaarde voort uit hoe Hij je ziet. En dat is niet mis. Lees maar in de Bijbel: Kroon op de schepping, gemaakt naar Gods beeld, geen slaven maar vrienden, verzoend met God door wat Jezus deed.

Genoeg redenen om een gezond gevoel van eigenwaarde te hebben. Dat kan echter niet zonder het besef dat anderen ook zo door God gezien worden. Mensen hebben waarde. Ik en de ander. Laten we daar trots op blijven.

(Fotocredit: United States Library of Congress)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *