Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Wat woestijnperiodes in mijn leven mij gebracht hebben

2 reacties

Toen ik bij AIA ging werken, raakte mijn geloof in een crisis. Ik dacht dat ik God kende, maar bleek een totaal verkeerd beeld van God te hebben. Ik voelde me al mijn hele leven gedoogd door God. Getolereerd, in plaats van geliefd. En ik dacht dat dat zo hoorde. Tot ik bij AIA ging werken en besefte dat het anders kon. Het was een begin van een woestijnperiode.

Ik kwam in opstand. Ik stopte met de dingen die ik deed omdat ik bang was dat God boos zou worden als ik ze niet deed. Ik had er geen zin meer in om God te pleasen uit angst. In die tijd werd mijn oude godsbeeld afgebroken en ik heb lang gedacht dat er niets meer over zou blijven. Ik had periodes van opstand, wanhoop en cynisme. Tot er na een paar jaar weer iets begon te groeien. Langzaam aan groeit er nu in mijn leven een nieuw godsbeeld en zie ik steeds meer van wat God doet.

Iedereen gaat wel eens door een woestijnperiode, meestal meerdere keren in je leven. We roepen naar God om ons er zo snel mogelijk uit te halen. We willen het niet, het doet pijn. Toch zijn er twee redenen waarom een woestijnperiode van belang is. Waarom mijn woestijnperiode voor mij van belang was.

1. In de woestijn groeien wortels diep

Midden in de woestijn van Bahrain groeit een boom. Een 10 meter hoge boom staat al 400 jaar in een immense droge zandvlakte en blijft groen. Toeristen noemen het de Tree of Life. Niemand weet waar de boom zijn water vandaan haalt, maar de soort staat erom bekend dat ze het diepste wortelsysteem hebben dat we kennen.

Gezegend wie op de HEER vertrouwt, wiens toeverlaat de HEER is. Hij is als een boom geplant aan water, zijn wortels reiken tot in de rivier. Hij merkt de komst van de hitte niet op, zijn bladeren blijven altijd groen. Tijden van droogte deren hem niet, steeds weer draagt hij vrucht. – Jer 17: 7-8

“Zijn wortels reiken tot in de rivier…” Dat is dus niet een riviertje dat langs de boom stroomt, maar een diepe ondergrondse rivier op een plek waar niemand het verwacht had.

In de woestijn groeien wortels diep. Noodgedwongen, soms onverwacht, vaak bewust. Je hebt er een keuze in. Door je vast te houden aan Gods beloften, door Hem te blijven zoeken, door als je struikelt steeds weer op te staan, groeien je wortels diep.

2. De woestijn zal veranderen

God haalt je niet uit de woestijn. Je laat je woestijnperiode niet achter je alsof er niets gebeurd is. Het blijft, je neemt het mee, het vormt je en dus hoort het bij je. De woestijn blijft, maar wordt veranderd. En is dan eigenlijk geen woestijn meer. We lezen in Jesaja 35 het bekende beeld van de woestijn die gaat bloeien als een roos.

God gebruikt je woestijnervaring. Hij veroorzaakt de woestijnperiode niet, maar gebruikt hem wel. Ergens weet je nog: die plek waar ik nu sta was vroeger een woestijn. Die woestijn die gezorgd heeft dat mijn wortels diep gegroeid zijn. Maar God heeft er een tuin van gemaakt. Vroeger of later gaat er weer iets groeien. En blijk je midden in een tuin te staan. Voor jezelf, maar ook voor anderen. God gaat jouw woestijnervaring gebruiken voor anderen, je wordt een Tree of Life voor anderen. Het gaat niet weg, het transformeert. Je ziet een droge vlakte, maar God is al bezig met het planten van een tuin.

Deze blog is een bewerking van een praatje dat ik gehouden heb op het voorbereidingsevent van Athletes in Action deze week.

 

(Fotocredit: Tree of life, door Alawadhi3000, creative commons)

2 thoughts on “Wat woestijnperiodes in mijn leven mij gebracht hebben

  1. Heerlijk om je blogs te lezen Matthijs. Ik herken veel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *