Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Wat romanesco te maken heeft met worstelen met vergeving (Onze Vader #9)

Een reactie plaatsen

Over vergeving kun je juichende blogs schrijven, zoals ik vorige week deed. Het is fantastisch! Jezus vergeeft ons, we zijn vrij, schoongewassen. We hoeven ons geen schuldgevoel aan te laten praten, we zitten niet in de schuldhulpverlening. Goed nieuws!

De volgende regel van het Onze Vader maakt me wat minder enthousiast. “Zoals ook wij hebben vergeven wie ons iets schuldig was” Nu ik zelf vergeving ontvangen heb, is het ook de bedoeling dat ik anderen vergeef. De NBV zet het zelfs in de voltooide tijd: we hebben vergeven. Daar loopt het voor mij een beetje spaak en weet ik niet zo goed wat ik hiermee aan moet. Het lijkt of onze vergeving voorafgaat aan de vergeving van God.

Toch een beetje raar, lijkt me, maar het staat er wel. Ik heb het zelfs nog gevraagd aan @NBG_Bijbel via Twitter. Het klopt echt en dus moet ik er wat mee. Ik weet alleen niet zo goed wat. Alsof we bij God komen en Hij ons eerst terugstuurt om anderen te vergeven voor we zelf wat ontvangen. Ik kan me niet voorstellen dat Hij zo werkt. Andersom wel, en zo vertelt Jezus het ook in zijn verhalen: Wij zijn vergeven, nu moeten we dat ook bij anderen doen.

Fractaltheologie

Mandelbrot color zoomEen associatie die me hielp was die met fractaltheologie. Dat is een gedachte uit het nieuwe boek van Johan Klein Haneveld, waar ik eerder een blog over schreef. Een fractal is een plaatje dat een weergave is van een ingewikkelde wiskundige formule. Het veelkleurige patroon herhaalt zich oneindig, hoe ver je ook in- of uitzoomt. Het zijn patronen die je in de natuur ook tegenkomt, zoals bijvoorbeeld in het patroon van romanesco-bloemkool, zoals in het plaatje boven deze blog.

In het boek beschreef Johan dat het ook zo is met Gods verhaal. Hoe ver je ook inzoomt, in essentie is het altijd hetzelfde.

“Het Grote Verhaal dat het hele heelal van het begin tot eind omvat, het koninkrijk van God, wordt ook op kleinere niveaus zichtbaar. Om te beginnen in het leven van Jezus. In hem herhaalde het Grote Verhaal zichzelf, nu niet in de eeuwigheid, maar op een bepaalde plek en in een bepaalde tijd.
[…]
En op het plaatje van Gods Koninkrijk kan nog verder worden ingezoomd, tot op het niveau van ons individuele bestaan. En wat de Bijbel belooft is dat je dan dezelfde vorm zult zien. Het Verhaal van de Werkelijkheid wordt herhaald in onze verhalen. Het karakter en het leven van Jezus worden zichtbaar in ons karakter en in ons leven. Het Verhaal van de Werkelijkheid, het leven van Jezus, en ons eigen leven vormen dus een enkel ongescheiden verhaal, zoals een fractal uiteindelijk een enkel plaatje is.”

De vergelijking spreekt me aan. Zoals God altijd dezelfde is, zo is zijn plan uiteindelijk altijd hetzelfde. Zoals God zijn schepping verlost, zo verlost Hij ook mij. En zoals vergeving de kern is van Gods verhaal, zo moet het ook de kern zijn van mijn verhaal.

Gebed

Misschien is het voor God inderdaad één plaatje en ziet Hij zijn vergeving niet los van mijn vergeving. Voor mij klinkt het als een voorwaarde, een oorzaak-gevolgrelatie; voor God is het één plaatje dat Hij in een oogopslag overziet. Alsof God vrij kan uitzoomen, terwijl wij alleen kunnen inzoomen. Dit is hoe het er in zijn Koninkrijk aan toegaat en dit is hoe het er bij mij aan toegaat, als ik in zijn Koninkrijk leef.

Dat maakt iets wat voelt als een opdracht of voorwaarde voor mij vooral een gebed, zoals veel dingen in de Bijbel. Misschien is het juist de bedoeling dat we ermee worstelen, omdat dat proces ons verandert. Het is mijn vraag aan God om dit dan maar realiteit te laten worden in mijn doen en laten. Anderen vergeven is voor God een serieuze zaak, dat is wel duidelijk. Wat we van Hem ontvangen kunnen we anderen niet weigeren. Het blijft een worsteling, maar daarom des te meer een gebed.

 

Dit is deel 9 in een serie blogs over het Onze Vader. Geen Bijbelstudie, achtergrondzoektocht, bronnenanalyse, verklaringen of uitleggingen. Wel: het Onze Vader voor mezelf dichterbij brengen door gewoon wat gedachten bij de verzen aan te laten haken. De andere delen: Onze Vader in de hemel. Laat Uw naam geheiligd worden. Laat Uw Koninkrijk komen en laat uw wil gedaan worden, op aarde zoals in de hemel. Geef ons vandaag het brood dat we nodig hebben. Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij hebben vergeven wie ons iets schuldig was. Breng ons niet in beproeving, maar red ons uit de greep van het kwaad. Want aan u behoort het koningschap, de macht en de majesteit tot in eeuwigheid. Amen.

(Fotocredit: Jon Sullivan, creative commons)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *