Matthijs den Dekker

Stel vragen, zoek God, reis mee. Verhelder je blik. | Een blog sinds 2013

Een zwarte man in de kerk

Een reactie plaatsen

Op een nacht had ik een droom. Ik liep een kerk binnen en hing mijn jas op. Om mij heen kletsten de kerkgangers, haalden hun bijbels en zangbundels tevoorschijn en wierpen in de hal een laatste blik op de spiegel om hun haar te checken. Tegen de muur van de garderobe stond een zwarte man. Niet zwart in de zin van een zwarte huidskleur, maar gewoon zwart. Hij was zwart, zoals dat kan in een droom. Hij had een zwarte leren broek aan, een zwarte pet op en zo’n zwart T-shirt met een schreeuwerige print, zoals bikers die dragen. Hij keek onzeker om zich heen en voelde zich duidelijk niet op zijn gemak in de kerk.

De mensen om mij heen knikten hem welwillend toe. Ze keken vriendelijk naar de zwarte man. We gingen door de klapdeuren de kerkzaal binnen en ik hoorde de mensen om mij heen praten over de zwarte man. Dat ze het zo leuk vonden dat deze man ook in de kerk kwam. Dat we allemaal ons best moesten doen om hem te accepteren. Dat het een goed teken was voor de kerk dat zo iemand de dienst bezocht. Ik hoorde ze zeggen dat deze man welkom was. Dat ze hem na de dienst misschien een kopje koffie aan konden bieden. In alles wat de mensen tegen elkaar zeiden bleek dat ze waardeerden dat deze man in de kerk was.

Ik zag de man zitten, een paar rijen voor me.
Ook ik was in mijn droom trots op het feit dat deze man bij ons in de kerk was. Ook ik wilde mijn best doen om hem te accepteren. Ik vroeg me af wie hij was en wat zijn geschiedenis was. Peinzend keek ik naar zijn achterhoofd.

Toen stond er iemand naast me op.
Ze liep de bank uit en ging naast de man zitten.
Toen viel het me op: Tot op dat moment waren alle plekken om de man heen leeg gebleven.

Ook ik zat daar niet.

(Fotocredit: Don Harder, creative commons)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *